حلالذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



حلال،این عنوان در مقابل حرام وبه معنای انچه که از لحاظ شرعی جایز است.


تعریف حلال

[ویرایش]

حلال عبارت است از آنچه که از نظر شرع و عقل روا و جایز است؛ خواه عملی قلبی باشد، همچون اعتقادات، یا بدنی و زبانی.

اقسام حلال

[ویرایش]

فقها حلال را به دو قسم تقسیم کرده‏اند:
۱. فعلی که عاری از هر مصلحت و مفسده‏ای باشد، مانند برخی حرکات بدنی و یا برخی گفتارها.
۲. فعلی که مصلحت ملزمه با مفسده ملزمه، یا مصلحت غیر ملزمه با مفسده غیر ملزمه در آن جمع باشد؛ به گونه‏ای که هیچ کدام بر دیگری ترجیح نداشته باشد.
قسم اوّل را حلال لااقتضایی (حلال بدون اقتضا) و قسم دوم را حلال اقتضایی گویند.

اصل شرعی در حلیت یا حرمت

[ویرایش]

هر فعل یا قولی که از جانب شارع، دلیلی بر حرمت یا وجوب آن وارد نشده باشد، حلال واقعی است. چنان که در موارد شک در حلیت فعل یا قولی- به جهت عدم وصول دلیل بر حرمت یا حلیت آن یا اجمال دلیل و یا تعارض دو دلیل- اصل در آن، حلیت ظاهری است. [۱]

پانویس

[ویرایش]
 
۱. مصطلحات الفقه، ص۲۱۶.


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج‌۳،ص ۳۶۶    


رده‌های این صفحه : فقه | تکلیف | احکام خمسه




جعبه‌ابزار