حقیقت عرفی عام تخصیصی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



حقیقت عرفی عام تخصیصی به وضع تعیینیِ لفظ برای معنای خاص توسط عرف عام اطلاق می‌شود.


تعریف

[ویرایش]

حقیقت عرفی عام تخصیصی، مقابل حقیقت عرفی عام تخصصی بوده و در جایی است که فردی از عرف عام، لفظی را با وضع تعیینی ، در معنایی غیر از معنای لغوی آن به کار ببرد و به دنبال آن، عرف عام نیز این لفظ را در آن معنا استعمال نماید.
[۱] موضح القوانین، اعتمادی، مصطفی، ص۱۵.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. موضح القوانین، اعتمادی، مصطفی، ص۱۵.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۴۲۷، برگرفته از مقاله «حقیقت عرفی عام تخصیصی».    

رده‌های این صفحه : حقیقت عرفی عام




جعبه‌ابزار