حشر (نام‌های قیامت)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



حشر به معنای گرد آوردن خلایق، و از نام‌های قیامت است که دو بار در قرآن آمده است.


حشر در قرآن

[ویرایش]

کلمات هم‌خانواده آن حدود سی بار در قرآن ، برای قیامت به کار رفته‌اند. «حشر» به معنای برانگیختن، زنده کردن، گرد آوردن و راندن است.
[۱] پیام قرآن، ج۵، ص۳۸.
[۲] دائرة المعارف تشیع، ج۹، ص۳۹۰.
[۳] نثر طوبی، ج۲- ۱، ص۱۷۴.
مراد از حشر این است که خداوند در قیامت، خلایق را گرد هم می‌آورد.
[۴] معارف و معاریف، ج۲، ص۷۶۰.


کلامی بودن مسئله حشر

[ویرایش]

حشر اجساد و چگونگی آن، از مسائل کلامی است که متکلمان و فلاسفه مسلمان بدان می‌پردازند و بیان می‌کنند که خداوند در قیامت کبری، انسان‌ها را زنده می‌سازد و به حساب می‌کشد و جزای هر کس را می‌دهد.
[۵] فرهنگ معارف اسلامی، ج۲، ص۷۳۶.
حالات آدمیان هنگام حشر در قیامت گوناگون است. در قرآن کریم آمده است که برخی مردم، نابینا محشور می‌شوند و این بدان سبب است که در دنیا به آیات الهی نظر نکرده‌اند و نشانه‌های قدرت خداوند را به فراموشی سپرده‌اند.

حشر در روایات

[ویرایش]

همچنین در روایت است که برخی مردم به صورت‌هایی محشور می‌شوند که بوزینه و خوک پیش آنان، زیبارویند.
[۷] نثر طوبی، ج۱و۲، ص۱۷۵.
از قرآن کریم برمی آید که در قیامت حتی حیوانات نیز محشور می‌شوند. نه تنها انسان و حیوان به حشر می‌آیند که آسمان‌ها و زمین و آفتاب و ماه و ستارگان و حتی آنچه مشرکان، شریک خدا پنداشته‌اند نیز محشور می‌شوند. در آن روز، جامدات نیز زنده می‌شوند و به سخن می‌آیند و گواهی می‌دهند.
[۱۲] نثر طوبی، ج۲- ۱، ص۱۷۵.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. پیام قرآن، ج۵، ص۳۸.
۲. دائرة المعارف تشیع، ج۹، ص۳۹۰.
۳. نثر طوبی، ج۲- ۱، ص۱۷۴.
۴. معارف و معاریف، ج۲، ص۷۶۰.
۵. فرهنگ معارف اسلامی، ج۲، ص۷۳۶.
۶. طه/سوره۲۰، آیه۱۲۶- ۱۲۴.    
۷. نثر طوبی، ج۱و۲، ص۱۷۵.
۸. انعام/سوره۶، آیه۳۸.    
۹. المیزان، ج۷، ص۸۲.    
۱۰. تفسیر نمونه، ج۵، ص۲۲۳.    
۱۱. المیزان، ج۷، ص۷۶.    
۱۲. نثر طوبی، ج۲- ۱، ص۱۷۵.


منبع

[ویرایش]
فرهنگ شیعه، ج۱، ص۲۲۸، برگرفته از مقاله«حشر».    


رده‌های این صفحه : حشر | قیامت | کلام اسلامی | معاد شناسی




جعبه‌ابزار