حدیث مرفوع

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



حدیث مرفوع از اقسام خبر واحد می‌باشد.


معانی حدیث مرفوع

[ویرایش]

حدیث مرفوع- از اصطلاحات علم درایه و- در دو معنا به کار رفته است:
۱. حدیثی که یک- یا بیشتر از یک- راوی آن از میانه یا آخر سند آن افتاده باشد، با تصریح به لفظ رفع، مانند آنکه گفته شود: «روی الکلینی عن علی بن ابراهیم، عن ابیه، رَفَعَهُ عن ابی عبداللَّه علیه السّلام» این نوع رفع، مصداق حدیث مرسل است.
۲. حدیثی که آخر سند آن به قول یا فعل و یا تقریر معصوم علیه السّلام اضافه شود؛ خواه در سند آن ارسال باشد یا نباشد، مانند اینکه صحابی امام بگوید:
امام صادق علیه السّلام چنین فرمود یا دیدم امام چنین کاری کرد یا من در محضر امام فلان کار را کردم و آن حضرت انکار نکرد. حدیث مرفوع به معنای دوم از اقسام مشترک بین چهار قسم اصلی حدیث است.
[۱] وصول الاخیار ص۱۰۳-۱۰۴.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. وصول الاخیار ص۱۰۳-۱۰۴.
۲. نهایة الدرایة (سیدحسن صدر) ص۱۸۲-۱۸۳.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۳، ص۲۷۰.    






جعبه ابزار