حدیث شاذ

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



حدیث شاذ به حدیث خلاف مشهورگویند واز اقسام خبر واحد می باشد. به بیان دیگر؛ حدیث نقل شده از راوی ثقه ، امّا مخالف روایت مشهور یا روایت اکثر علما را خبر شاذ گویند.


توضیح

[ویرایش]

خبر شاذ، مقابل خبر مشهور می‌باشد و به حدیثی گفته می‌شود که با وجود ثقه بودن راوی آن، مخالف با روایتی است که بیشتر راویان آن را نقل کرده‌اند.
در کتاب « قوانین الاصول » آمده است:
«و هو ما رواه الثقه مخالفا لما رواه الاکثر».
بنابراین، خبر شاذ مقابل خبری است که شهرت روایی دارد.
برای خبر شاذ تعریف‌های دیگری نیز شده است.
[۳] منابع اجتهاد (از دیدگاه مذاهب اسلامی)، جناتی، محمد ابراهیم، ص۱۱۵.
[۴] منابع اجتهاد (از دیدگاه مذاهب اسلامی)، جناتی، محمد ابراهیم، ص۱۶۸.


اقوال درتعریف حدیث شاذ

[ویرایش]

حدیث شاذ- از اصطلاحات علم درایه و- عبارت است از حدیث مخالف مشهور هرچند راوى آن ثقه باشد. بسیارى آن را به حدیثى که فرد ثقه‌اى آن را روایت کرده و مفادش مخالف حدیثى است که منقول از راویان بسیارى است، تعریف کرده‌اند. برخى نیز گفته‌اند: حدیث شاذ حدیثى است که جز نزد تعدادى اندک ناشناخته است. عنوان شاذّ نزد فقها در بسیارى موارد بر حدیثى اطلاق مى‌شود که فقها به مفاد آن عمل نکرده‌اند؛ هرچند صحیح و بدون معارض باشد.

کاربرد حدیث شاذ

[ویرایش]

در صورت تعارض بین مفاد حدیث مشهور و حدیث شاذ، حدیث مشهور مقدم مى‌شود

پانویس

[ویرایش]
 
۱. قوانین الاصول، میرزای قمی، ابوالقاسم بن محمد حسن، ج۱، ص۴۸۶.    
۲. المحصول فی علم الاصول، سبحانی تبریزی، جعفر، ج۳، ص۲۰۷.    
۳. منابع اجتهاد (از دیدگاه مذاهب اسلامی)، جناتی، محمد ابراهیم، ص۱۱۵.
۴. منابع اجتهاد (از دیدگاه مذاهب اسلامی)، جناتی، محمد ابراهیم، ص۱۶۸.
۵. نهایة الدرایة، صدر، حسن، ص۲۲۰.    
۶. نهایة الدرایة، صدر، حسن، ص۲۲۲.    
۷. اصول الفقه، مظفر، محمدرضا، ج۲، ص ۲۲۱.    
۸. مصباح الاصول، خویی، ابوالقاسم، ج۳، ص۴۰۶.    


منبع

[ویرایش]

فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج‌۳، ص ۲۶۴.    
فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۴۴۰، برگرفته از مقاله «خبر شاذ».    






جعبه ابزار