حجت‌های خدا (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



حجت خدا عامل معرفت خداوند رحمن و حلال و حرام و روش زندگی است.


عطاکننده حجت

[ویرایش]

خداوند، عطاکننده حجت خود به ابراهیم (علیه‌السلام) ، برای احتجاج و غلبه وی بر قوم مشرک خویش:
«وتلک حجتنا ءاتینـها ابرهیم علی قومه...؛ اینها دلایل ما بود که به ابراهیم در برابر قومش دادیم! درجات هر کس را بخواهیم (و شایسته بدانیم،) بالا می‌بریم؛ پروردگار تو، حکیم و داناست». درست است که این استدلالات جنبه منطقى داشت، و ابراهیم به نیروى عقل و الهام فطرت به آنها رسیده بود، ولى چون این نیروى عقل و آن الهام فطرت همه از ناحیه خدا است، خداوند همه این استدلالات را از مواهب خویش مى‌شمرد که در دلهاى آماده همچون دل ابراهیم منعکس مى‌شود.

حجت‌های رسا

[ویرایش]

خداوند ، دارای دلایل و حجت‌های رسا:
«قل فلله الحجة البــلغة فلو شاء لهدکم اجمعین؛ بگو: دلیل رسا (و قاطع) برای خداست (دلیلی که برای هیچ کس بهانه‌ای باقی نمی‌گذارد). و اگر او بخواهد، همه شما را (به اجبار) هدایت می‌کند. (ولی چون هدایت اجباری بی‌ثمر است، این کار را نمی‌کند.)».

پانویس

[ویرایش]
 
۱. انعام/سوره۶، آیه۸۳.    
۲. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۵، ص۳۲۲.    
۳. انعام/سوره۶، آیه۱۴۹.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «حجت‌های خدا»    



جعبه ابزار