حاکمذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



به انشاء کننده حکم حاکم می‌گویند.


معنای لغوی حاکم

[ویرایش]

حاکم، در لغت به معنای حکم کننده است.

معنای اصطلاحی حاکم

[ویرایش]

حاکم در اصطلاح به کسی گفته می‌شود که از سر قدرت انشای حکم می کند؛ یعنی حکم را در عالم اعتبار ایجاد می نماید.
در اسلام حاکم بالاصالة خدای متعال است؛ " ان الحکم الا لله " و در این مورد هیچ اختلافی میان مسلمانان وجود ندارد.

حاکمان در اسلام

[ویرایش]

به غیر از خدا پیامبر اکرم ( ص ) و ائمه اطهار ( ع ) و مجتهدان جامع الشرایط نیز حاکم هستند، ولی حاکم بودن آن‌ها به ترتیب در طول حاکمیت خداوند قرار دارد. [۱] [۲] [۳] [۴]

پانویس

[ویرایش]
 
۱. وهبه، اصول الفقه الاسلامى، زحيلي، ج۱، ص۱۱۵.
۲. ابوالنور، اصول الفقه، زهيرالمالكي، محمد ج۱، ص۱۴۵.
۳. تقنين اصول الفقه، عبدالبر، محمد زكي، ص۲۸.
۴. فرهنگ معارف اسلامى، سجادي، جعفر، ج۲، ص۲۲۴.


منبع

[ویرایش]
فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۳۸۸، برگرفته از مقاله «حاکم».    


رده‌های این صفحه : اصول فقه | اصطلاحات اصولی




جعبه‌ابزار