جودذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



جود صفت نیکو است و در روایات به آن توصیه شده است. این عنوان به مناسبت در باب زکات و صوم به کار رفته است.


معنای جود[ویرایش]

جود به معنای بخشش و مقابل بخل می‌باشد. از واژه جود به بخشش، بخشندگی، سخاوت، سخاء و سماحت نیز تعبیر آورده می شود.

تفاوت بین جود وسخاوت[ویرایش]
برخى، جود را غیر از سخاوت دانسته و در تفاوت آن دو با یکدیگر گفته‌اند:
جود بخشیدن قبل از سؤال است؛ لیکن سخاوت، عطا کردن بعد از سؤال مى‌باشد. برخى دیگر گفته‌اند: جود، صفتى ذاتى و سخاوت صفتى اکتسابى است. از این رو، به خداوند جواد گفته مى‌شود، لیکن سخی اطلاق نمى‌گردد؛ زیرا خداوند نعمتهایش را پیش از آنکه بندگان سؤال کنند به آنان عطا مى‌کند. [۱]
صفت جود از صفات بسیار با فضیلت است؛ زیرا در پرتو آن نیاز مؤمنى رفع مى‌شود. در روایتى از رسول گرامى اسلام صلّى اللَّه علیه و آله آمده است: «خداوند جواد و بخشنده است و جود را دوست مى‌دارد». بسیار جود کردن در ماه رمضان مستحب است. [۲]در روایتى از امام کاظم علیه السّلام آمده است: «جواد کسى است که آنچه خداوند از اموال، همچون زکات و خمس بر او واجب کرده، مى‌پردازد». [۳]
مقالات مرتبط[ویرایش]

جود روایی
جود عقلی
جود عرفانی

پانویس[ویرایش]
 
۱. التحفة السنیة، ص۶۴-۶۵.
۲. علامه حلی،منتهی المطلب، ج۹، ص۴۴۷-۴۴۸     .
۳. حر عاملی،وسائل الشیعة، ج۹، ص۱۶.    


منبع[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۳، ص۱۳۷.    


رده‌های این صفحه : اخلاق اسلامی | فضائل اخلاقی | سخاوت




جعبه‌ابزار