جلال‌ الدین عبدالرحمان بن ابوبکر سیوطیذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



حافظ جلال الد ين عبد الرحمن بن ابي بكر سيوطي شافعي از عالمان اهل سنت و مؤلف آثار بسيار در حدیث و تاریخ و علوم ديگر است.


معرفی اجمالی[ویرایش]

وي به سال ۸۴۹ در اسیوط مصر متولد شد و از كودكي به آموختن قرآن و حديث روي آورد. در سال ۸۶۶ اولين اثر خود را تاليف كرد. او در پي تحصيل علم به مناطق زيادي مانند شام، حجاز، يمن، هند و مغرب سفر كرد و با بزرگان و استادان زيادي حشر و نشر داشت. سيوطي كه شهرت زيادي در ميان عالمان شيعه و سني دارد، در موضوعات تفسير، حديث، فقه ، ادبیات ، قرائت ، تاريخ و حتي طب مهارت داشت و در باره آنها كتاب نوشت. هر چند تعصب او در مذهبش جاي انكار نيست ليكن عظمت علمي او نيز كه بيشتر با جنبه تاليف و جمع آوري آثارش مشهود است قابل ترديد نيست.

آثار علمی[ویرایش]

آثار او را تا پانصد شمرده اند هر چند بسياري از آنها به دست ما نرسيده يا برخي مانند احیاء الموات ، رساله‌ اي بسيار كوتاه است. برخي از آثار سيوطي:
تفسیر الدر المنثور ، تدریب الراوی فی شرح تقریب النواوی ( حديث)، کشف اللبس فی حدیث رد الشمس ، التعظیم و المنة فی انّ ابوی النبی فی الجنة ، البهجة المرضیة فی شرح الفیة ابن مالک ، حسن المحاضره فی اخبار مصر و القاهره ، اللآلی المصنوعه فی الاحادیث الموضوعه ، الحاوی فی الفتاوی و تاریخ الخلفاء سيوطي در سال ۹۱۱ درگذشت.

منبع[ویرایش]

نرم افزار ادبيات عرب ، مرکز تحقيقات کامپيوتري علوم اسلانی.






جعبه‌ابزار