تیاسرذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



تیاسر یعنی تمایل به چپ.


تیاسر در فقه

[ویرایش]

در کلمات فقها عنوان تیاسر در باب صلات و در ارتباط با قبله به کار رفته است.

← اقوال در تیاسر


بنابر قول مشهور برای اهل عراق هنگام استقبال جهت نماز، تیاسر به مقدار اندک مستحب است. [۱] [۲]
برخی قدما استحباب تیاسر را به ساکنان مشرق همچون اهالی خراسان و فارس نیز تسری داده‌اند. [۳] [۴] [۵]
حتی ظاهر کلام برخی از آنان وجوب تیاسر است. [۶]در مقابل، بعضی متأخران قول به استحباب بلکه جواز آن را ضعیف دانسته‌اند. [۷] [۸]
از خواجه نصیر الدّین طوسی در مجلس درس محقق حلی (صاحب شرایع) در ارتباط با مسئله تیاسر اشکال معروفی نقل شده که منجرّ به نگاشتن رساله‌ای مستقل در پاسخ آن از سوی محقق گشته و مورد پذیرش خواجه قرار گرفته است.
خلاصه اشکال این است که تیاسر از دو حال خارج نیست؛ از قبله به غیر قبله یا از غیر قبله به قبله. اوّلی حرام و دومی واجب خواهد بود. و خلاصه پاسخ آن است که صورت سومی وجود دارد و آن تیاسر از قبله به قبله است. برای آگاهی از تفصیل اشکال و پاسخ به کتابهای فقهی مفصل رجوع شود. [۹]

پانویس

[ویرایش]
 
۱. الدروس الشرعیة، ج۱، ص۱۵۹.
۲. جواهر الکلام، ج۷، ص۳۷۴.    
۳. المقنعة، ص۹۶.
۴. المراسم العلویة، ص۶۱.    
۵. النهایة، ص۶۳.    
۶. المبسوط، ج۱، ص۷۸.    
۷. جامع المقاصد، ج۲، ص۵۶.    
۸. مسالک الافهام، ج۱، ص۱۵۵.    
۹. جواهر الکلام، ج۷، ص۳۷۴-۳۷۷.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص ۶۷۵.    


رده‌های این صفحه : اصطلاحات فقهی | فقه | قبله




جعبه‌ابزار