تناثر النجوم

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



تناثر به معنای پراکنده شدن و از بین رفتن، و «نجوم» به معنای ستارگان است.


وجه نام‌گذاری سال توسط اعراب

[ویرایش]

در آداب و رسوم عرب‌ها-پیش و پس از اسلام - است که نام برخی سال‌ها را طبق حوادث و رخدادهای مهم آن سال بر می‌گزیدند؛ برای نمونه آن که سالی که سپاه ابرهه به خانۀ کعبه حمله کرد را عام الفیل نهادند.

وجه نامگذاری تناثرالنجوم

[ویرایش]

سال تناثر النجوم نیز بر اساس رخدادهای مهم آن سال نام گذاری شد. مشهور است که چون در سال پایانی غیبت صغرا و آغاز غیب کبرا، ستارگان فروزان بسیاری در آسمان علم و دانش و تقوا افول کرده، چهره در نقاب خاک بردند، از آن سال، با این عنوان یاد شده است.
کلینی صاحب کتاب کافی، علی بن بابویه قمی و سمری آخرین سفیر حضرت حجت (علیه‌السّلام) از کسانی هستند که در سال ۳۲۹ ق دار فانی را وداع گفتند.

عناوین مرتبط

[ویرایش]

نیابت خاص، نواب خاص.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. حلی، ابن داود، رجال، ص۳۴۱.    
۲. مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج۵۸، ص۲۳۳.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ‌نامه مهدویت، سلیمیان، خدامراد، ص۱۴۲، برگرفته از مقاله «تناثر النجوم».    



جعبه ابزار