تفسیر صالحی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



تفسیر صالحی اثر شیخ محمدعلی صالحی (م ۱۳۱۹ ق) فرزند شیخ محمدصالح برغانی قزوینی، از علما و متکلمین امامیه و اساتید فقه و اصول حوزه قزوین می‌باشد.


معرفی اجمالی کتاب

[ویرایش]

تفسیر مورد بحث شامل مجموعه‌ای از رسائل به زبان عربی و فارسی ، در بخشی از قرآن کریم است. مؤلف در این اثر بعضی از آیات و سوره‌های مورد نظر خود را عنوان کرده سپس با مشرب ملایم متشرعه به رد شیخیه و بابیه پرداخته و اعتقادات خود را به سبک کلامی و فلسفی با بهره از روایات خاندان عصمت و طهارت (علیهم‌السّلام) بیان کرده است.
این تفسیر از جمله تفسیرهایی است که مشاجرات و برخوردهای عقائد تند قرن سیزدهم هجری را منعکس می‌کند و تاریخ تالیف آنها از ۱۲۶۳ ق لغایت ۱۲۶۶ ق می‌باشد.
از جمله سوره‌هایی که مؤلف عنوان کرده است: سوره الحمد، سوره الاخلاص، سوره الاعلی، سوره الرحمن، سوره القدر و غیره و از جمله آیاتی که در رد شیخیه و بابیه عنوان کرده آیه: «فَلَمَّا رَاَی الْقَمَرَ بازِغاً قالَ هذا رَبِّی» است.
‌این تفسیر به فارسی و در رد سیدعلی‌محمد باب است که صریح اقوال او را با روایات و به سبک استدلالی رد کرده است و نیز تفسیر آیه مودة از سوره شوری: قل لا اسئلکم علیه اجرا الا المودة فی القربی و تفسیر آیه نور: اللّه نور السموات و الارض و غیره.
این مجموعه از مخطوطات موقوفه پدرش شیخ محمدصالح برغانی حائری در کربلا موجود است.
[۴] برغانی، محمدصالح، مقدمه موسوعة البرغانی فی فقه الشیعه، ج۱، ص۵۲.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. انعام/سوره۶، آیه۷۷.    
۲. شوری/سوره۴۲، آیه۲۳.    
۳. نور/سوره۲۴، آیه۳۵.    
۴. برغانی، محمدصالح، مقدمه موسوعة البرغانی فی فقه الشیعه، ج۱، ص۵۲.


منبع

[ویرایش]
سایت اندیشه قم، برگرفته از مقاله «تفاسیر قرن چهاردهم»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۵/۶/۱۵.    






جعبه ابزار