تفسیر ابوالجارود

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



زیاد بن منذر معروف به ابوجارود، صاحب تفسیر و بنیان‌گذار فرقه جارودیه که به سبب اندیشه‌های خاص و عدم پای‌بندی به تقیه از سوی امام باقر (علیه‌السّلام) طرد شد.


پیشینه

[ویرایش]

او از بسیاری از تابعان مانند عطیه عوفی، اصبغ بن نباته، حسن بصری و عبدالله بن حسن روایت دارد.
زیاد بن منذر نخست در زمره خواص امام باقر (علیه‌السّلام) و سپس امام صادق (علیه‌السّلام) بود، ولی پس از قیام زید بن علی از هواداران او گردید و از امام صادق (علیه‌السّلام) کناره گرفت و در این راه به اندازه‌ای گستاخانه رفتار کرد که مورد نفرت و نفرین حضرت قرار گرفت. او با لقب «سرحوب» (حیوان نابینای دریایی) شهرت یافت و فرقه «سرحوبیّه_زیدیه» منتسب به اوست. رجالیان عامه و خاصه او را _در نقل حدیث_ ضعیف شمرده‌اند. وی تفسیری دارد که از امام باقر (علیه‌السّلام) روایت کرده و این تفسیر در تفسیر قمی آمده است. طبرسی و دیگران نیز از ابوجارود روایت کرده‌اند.

وفات

[ویرایش]

وفات او را بین سال‌های ۱۵۰ تا ۱۶۰ گفته‌اند.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. معرفت، محمدهادی، تفسیر و مفسران، ج۱، فصل ۷، ص۴۲۲، شماره ۱۵.    
۲. ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، تهذیب التهذیب، ج۳، ص۳۸۶، شماره ۷۰۴.    
۳. خوئی، سیدابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۸، ص۳۳۲، شماره ۴۸۰۵.    


منبع

[ویرایش]

معرفت، محمدهادی، تفسیر و مفسران، ج۲، ص۱۶۰.    

رده‌های این صفحه : مقالات تفسیر و مفسران




جعبه ابزار