تفحج

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



تَفَحُّج (به فتح تاء و فاء و ضم حاء) به غیر متعارف قرار گرفتن پاها گفته می شود و در بعضی ابواب فقه مثل نماز از آن بحث شده است .


معنای لغوی تفحج

[ویرایش]

منظور از تفحّج گشاده داشتن پاها یا دور نگاه داشتن پاشنه‏ها از هم با نزدیک کردن سینه پاها به یکدیگر هنگام ایستادن یا راه رفتن است. به این حالت «فَحَج» و به فرد دارای آن «اَفْحَج» گفته می‏شود. این عنوان به مناسبت در بابهای صلات، تجارت و دیات به کار رفته است.

تفحج باعث بطلان نماز

[ویرایش]

اگر بر تفحّج در حال قیام نماز، عنوان ایستادن صدق نکند موجب بطلان نماز است مگر آنکه نماز گزار مضطرّ به این کار باشد که در این صورت جایز، بلکه بر نشسته خواندن نماز مقدّم است.

عیب بودن تفحج در معامله

[ویرایش]

فَحَج در برده از عیوبی است که در صورت عدم آگاهی خریدار، موجب ثبوت حقّ فسخ عقد برای وی می‏گردد.

دیه کسی که تفحج پیدا کرده

[ویرایش]

دیه فردی که بر اثر جنایتی تفحّج پیدا کرده و توان راه رفتن مفید ندارد، بنابر قول اکثر هشتصد دینار است.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. جواهر الکلام، ج۹، ص۲۵۰-۲۵۱.    
۲. المهذب، ج۱، ص۳۹۹.    
۳. جواهر الکلام، ج۴۳، ص۲۷۲-۲۷۳.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۲، ص۵۵۷.    


رده‌های این صفحه : دیات | فقه | قیام | نماز




جعبه ابزار