تعصب منافقان (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



نَفَق، ايجاد سوراخى در زمین است كه راه رهايى داشته باشد -همانند سوراخ موش‌- پايان يافتن و از بين رفتن. نفاق عبارت است از داخل شدن در شرع و دین از راهى و خروج از آن از راه ديگر، اظهار اسلام با اهل آن و مخفى كردن غير اسلام در درون، ظاهر و باطن متفاوت داشتن، دورویی، ریاکاری.
[۴] فرهنگ بزرگ سخن، ج ۸، ص ۷۸۸۲، «نفاق».
نفاق هم در ایمان است، هم طاعات، هم معاشرت با مردم. نفاق اعمّ از ریا است‌ در این مقاله آیات مرتبط با تعصب منافقان معرفی می‌شوند.


تعصّب بر نفاق

[ویرایش]

منافقان، مردمى متعصب و مصرّ بر نفاق خويش:

۱. وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يُشْهِدُ اللَّهَ عَلى‌ ما فِي قَلْبِهِ وَ هُوَ أَلَدُّ الْخِصامِ‌ وَ إِذا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَ لَبِئْسَ الْمِهادُ.و از مردم، كسانى هستند كه گفتار آنان، در زندگی دنیا مايه اعجاب تو مى‌شود، (در ظاهر، اظهار محبت شديد مى‌كنند) و خدا را بر آنچه در دل دارند گواه مى‌گيرند. (اين در حالى است كه) آنان، سرسخت‌ترين دشمنانند. و هنگامى كه به آنها گفته شود:" از خدا بترسيد!" (لجاجت آنان بيشتر مى‌شود)، و لجاجت و تعصب، آنها را به گناه مى‌كشاند. آتش دوزخ براى آنان كافى است، و چه بد جايگاهى است. مراد از «العزّة» تعصب جاهلی است.

۲. الْأَعْرابُ أَشَدُّ كُفْراً وَ نِفاقاً وَ أَجْدَرُ أَلَّا يَعْلَمُوا حُدُودَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ عَلى‌ رَسُولِهِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ. عربهاى بادیه‌نشین كفر و نفاقشان شديدتر است و به جهل از حدود (و مرزهاى) آنچه خدا بر پيامبرش نازل كرده، سزاوارترند، و خداوند دانا و حکیم است.

۳. وَ مِمَّنْ حَوْلَكُمْ مِنَ الْأَعْرابِ مُنافِقُونَ وَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مَرَدُوا عَلَى النِّفاقِ لا تَعْلَمُهُمْ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ سَنُعَذِّبُهُمْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلى‌ عَذابٍ عَظِيمٍ‌ .و از (ميان) اعراب باديه‌نشينى كه اطراف شما هستند جمعى از منافقانند و از اهل (خود) مدینه (نيز) گروهى سخت به نفاق پاى بندند كه آنها را نمى‌شناسى و ما آنها را مى‌شناسيم، به زودى آنها را دو باره مجازات مى‌كنيم (مجازاتى به وسيله رسوایی اجتماعى، و مجازاتى به هنگام مرگ) سپس به سوى مجازات بزرگى (در قیامت) فرستاده مى‌شوند. «مَرَدَ» به معناى صاف و صيقلى و «مردوا على النّفاق» يعنى كاملًا از دین جدا شده و خیر و اسلام در آنان نيست.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج۵، ص ۱۷۷، «نفق».    
۲. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص ۵۰۲، «نفق».    
۳. فیومی، احمد بن محمد، المصباح المنیر، ج ۱، ص ۶۱۸، «نفقت».    
۴. فرهنگ بزرگ سخن، ج ۸، ص ۷۸۸۲، «نفاق».
۵. نراقی، محمدمهدی، جامع السعادات، ج ۲، ص ۴۲۴.    
۶. بقره/سوره۲، آیه۲۰۴.    
۷. بقره/سوره۲، آیه۲۰۶.    
۸. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲، ص۷۲.    
۹. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ۲، ص ۵۳۴- ۵۳۵.    
۱۰. توبه/سوره۹، آیه۹۷.    
۱۱. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۸، ص۹۲.    
۱۲. توبه/سوره۹، آیه۱۰۱.    
۱۳. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۸، ص۱۱۱.    
۱۴. طوسی، محمد بن حسن، التبیان فی تفسیر القرآن، ج ۵، ص ۲۸۹.    
۱۵. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص ۷۶۶، «مرد».    


منبع

[ویرایش]

مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۳۱، ص۹۹، برگرفته از مقاله «تعصب منافقان».    


رده‌های این صفحه : تعصب | موضوعات قرآنی | نفاق




جعبه ابزار