تعجب (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



تعجب به معنای شگفت داشتن، به شگفت آمدن، شگفتی و حیرت است.


معنای لغوی و اصطلاحی

[ویرایش]

تعجب به معنای شگفت داشتن، به شگفت آمدن، شگفتی و حیرت
[۱] دهخدا، علی اکبر، لغت نامه، ج۴، ص۵۹۵۴، «تعجب».
[۲] معین، فرهنگ فارسی، ج۱، ص۱۰۹۸، «تعجب».
است و آن حالتی است که بر اثر ناآگاهی از علت شیء برای انسان پیش می‌آید. در این مدخل از مشتقات «عجب» و صیغه‌های تعجب و آنچه در معنای تعجب به کار رفته، استفاده شده است.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. دهخدا، علی اکبر، لغت نامه، ج۴، ص۵۹۵۴، «تعجب».
۲. معین، فرهنگ فارسی، ج۱، ص۱۰۹۸، «تعجب».


منبع

[ویرایش]

مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۸، ص۱۸۵، برگرفته از مقاله «تعجب».    


رده‌های این صفحه : تعجب | موضوعات قرآنی




جعبه ابزار