ترکیبذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ترکیب، از اصطلاحات علم منطق بوده و به کنار هم قرار گرفتن چند لفظ به صورت مجموعه واحد با افاده معنایی غیر از معنای مفردات، اطلاق می‌گردد.


توضیح اصطلاح[ویرایش]

ترکیب عبارت است از: فراهم‌ساختن و ترتیب‌دادن چند لفظ به صورت مجموعه واحدی که افاده معنای خاصی غیر از معنای مفردات آن کند؛ مانند ترکیب رسول و الله در رسول الله یا ترکیب خانه و خدا در خانه خدا و یا ترکیب زید و قائم در زید قائم؛
بدین‌سان ترکیب از کنار هم قرار گرفتن اجزای لفظ مرکب به وجود می‌آید و لفظ مرکب که از اقسام لفظ موضوع است، لفظی است که دارای جزء باشد و جزء لفظ بر جزء معنایش دلالت کند و این دلالت نیز اراده شده و مقصود باشد. ترکیب به جهتی اولی یا ثانوی است و به اعتبار دیگر خبری یا تقییدی است. [۱] [۲] [۳]

پانویس[ویرایش]
 
۱. ابن سینا، حسین بن عبدالله، النجات، ص۱۰.    
۲. مجتهد خراسانی، محمود، رهبرخرد، ص۱۵۱.
۳. مجتهد خراسانی، محمود، رهبرخرد، ص۱۷۹


منبع[ویرایش]

پایگاه مدیریت اطلاعات علوم اسلامی، برگرفته از مقاله «ترکیب»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۵/۱۰/۲۶.    


رده‌های این صفحه : اصطلاحات منطقی




جعبه‌ابزار