تجنیح

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



تجنیح‌ به نوعی نشستن در حالت تشهد گفته می شود


معنای لغوی تجنیح

[ویرایش]

به حالتی که دستان و بازوان را همچون دو بال قرار داده می شود می گویند.

تجنیح در فقه

[ویرایش]

تجنیح عبارت است از آنكه انسان بازوان و دستان خود را چون دو بال قرار دهد. تحقّق آن در رکوع به دور كردن آرنج و بازوان از پهلو و در سجده به بلند كردن آرنج از زمین و فاصله انداختن بین بازوان‌ و پهلو است. از تجنیح به تجافی نیز تعبیر شده است. از آن در باب صلات سخن رفته است.
تجنیح در رکوع و سجود براى مرد و ترک آن براى زن،مستحب است.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۰،ص۱۰۸-۱۰۵.    
۲. طباطبایی یزدی، محمدکاظم، العروة الوثقی، ج۲،ص۵۷۴.    
۳. طباطبایی یزدی، محمدکاظم، العروة الوثقی، ج۲،ص۵۵۲.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج‌۲، ص۳۶۲-۳۶۳.    


رده‌های این صفحه : اصطلاحات فقهی | رکوع | سجده | فقه | نماز




جعبه ابزار