تبریذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



بیزاری جستن از دشمنان خدا را تبرّی گویند. از عنوان تبرّی به مناسبت در باب طهارت و صلات سخن رفته است.


تعریف تبرّی

[ویرایش]

تبرّی اصطلاحی کلامی در برابر تولّی از آموزه‌های اسلام بویژه نزد شیعۀ امامیّه است. تبرّی از ریشۀ «برء» است و در زبان فارسی بیشتر به صورت «تبرّا» به کار می‌رود.

تبرّی در قرآن و روایات

[ویرایش]

تبرّی ریشه در قرآن کریم دارد و «برائت» نام یک سورۀ قرآن است که با برائت خدا و پیامبرش از مشرکان آغاز می‌گردد.
در روایات نیز بر اهمیّت مسئلۀ تبرّی، فراوان تأکید شده است. در حدیثی از پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله، تبرّی از مهم‌ترین و استوارترین رشته‌های ایمان ذکر شده است. [۱]
و در روایتی از امام صادق علیه‌السّلام به وجوب برائت از مخالفان دین خدا و دوستان دشمنان خدا تصریح شده است. [۲]
در روایتی دیگر از ایشان، حقیقت ایمان، تبرّی همراه با تولّی- که مفهوم متضاد و مخالف آن است- دانسته شده است. [۳]

دشمنان خدا

[ویرایش]

دشمنان خدا عبارتند از مشرکان، کافران و کسانی که منکر امامت و ولایت امامان معصوم علیهم‌السّلام هستند.

وجوب تبرّی

[ویرایش]

تبرّی از دشمنان خدا، واجب است؛ [۴] [۵] [۶] [۷] بلکه از مهم‌ترین ارکان دین به شمار می‌آید [۸] و تحقّق بخش ایمان (به معنای خاص آن) است. [۹]

تلقین تبرّی به محتضر و میت

[ویرایش]

تبرّی از اموری است که به محتضر و میّت، تلقین می‌شود. [۱۰] [۱۱]

تبرّی در شب و روز جمعه

[ویرایش]

از اعمال شب و روز جمعه تبرّی از گمراهان و دشمنان اهل‌بیت علیهم‌السّلام است. [۱۲]

پانویس

[ویرایش]
 
۱. وسائل الشیعة، ج۱۶، ص۱۷۷.    
۲. الإعتقادات فی دین الإمامیة، ص۸۶.
۳. بحارالأنوار، ج۶۶، ص۲۴۱.
۴. بدایع الکلام، ص۲۶۴.
۵. مرآة العقول، ج۸، ص۲۵۹.
۶. وسائل الشیعة، ج۱۶، ص۱۷۶.    
۷. التعلیقة علی المکاسب، ج۱، ص۲۳۲.
۸. مرآة العقول، ج۱۲، ص۱۱۴.
۹. البیان، ص۲۴۱.
۱۰. کشف الغطاء ج۲، ص۲۵۱.
۱۱. کشف الغطاء ج۲، ص۲۸۹.
۱۲. الکافی فی الفقه، ص۱۵۳.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۲، ص۳۳۷.    


رده‌های این صفحه : تبری | فروع دین




جعبه‌ابزار