تباکیذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



تباکی یکی از عناوینی است که از استحباب آن در ذکر مصائب امام حسین علیه السلام و خوف الهی سخن رفته است.


معنای لغوی تباکی

[ویرایش]

تباکى خود را به گریه واداشتن است.


معنای اصطلاحی تباکی

[ویرایش]

گریه اگر به آسانى و به دلیل رقت قلب باشد بکاء نامیده مى‏ شود؛ ولى اگر با تکلف، هرچند بر اثر تصور تذکر مصائب خاصى جریان پیدا کند تباکى نامیده مى‏ شود. [۱]


تباکی در فقه

[ویرایش]

از این عنوان به مناسبت در باب صلات و حج سخن رفته است.


حکم تباکی

[ویرایش]

تباکى به جهت محبت به خداوند متعال یا اشتیاق به بهشت و یا خوف الهی بویژه در نماز، [۲] [۳] تعقیب نماز [۴] و هنگام دعا، ذکر، تلاوت قرآن یا استماع آن [۵] و نیز هنگام سعى [۶] و وقوف در عرفه [۷] و در مصیبت امام حسین علیه السلام امری پسندیده و مستحب و دارای آثار فراوان است. [۸]




پانویس

[ویرایش]
 
۱. مسالک الافهام ۱/ ۲۲۸؛ کشف الغطاء ۳/ ۵۰۱
۲. ذکرى الشیعة ۴/ ۱۱
۳. مجمع الفائده ج۳،ص۷۶    
۴. الرسائل العشر/ ۸۷
۵. کشف الغطاء ۳/ ۴۰۶، ۵۰۱ و ۵۱۹
۶. مناسک حج (امام خمینى)/۱۷۱
۷. الدروس الشرعیةج۱،ص۴۱۸    
۸. بحار الانوار ج۴۴،ص۳۰۸    



منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام ج ۲ ص ۳۲۶    


رده‌های این صفحه : امام حسین | تاریخ معصومان | عزاداری




جعبه‌ابزار