بقعه مبارک (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



بقعه قطعه‌ای زمینی است که از زمین‌های اطراف و مجاورش متمایز باشد.


مراد از بقعه مبارک

[ویرایش]

مقصود از بقعه مبارک،وادی طور است.
اطلاق بقعه بر وادی طور از آن جهت است که آن قسمت، محلی با برکت و ممتاز بوده که موسی علیه‌السّلام در آستانه رسالتش با نمایان شدن نور آتش به آن سو جذب شده و به وسیله درختی واقع در بقعه با خدا مناجات و تکلم کرده است.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. فراهیدی، خلیل بن احمد، ترتیب العین، ج۱، ص۱۸۲، «بقع».    


منبع

[ویرایش]

مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۶، ص۲۷۷، برگرفته از مقاله «بقعه مبارک».    


رده‌های این صفحه : موضوعات قرآنی




جعبه ابزار