بعیر

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



بعیر به معنای شتر است و در باب طهارت و وصیت به کار رفته است.


بعیر در لغت

[ویرایش]

معروف میان لغویان این است که بعیر مانند واژه ی انسان، اسم جنس است و شامل همه ی انواع شتر از کوچک و بزرگ و نر و ماده مى‌شود.

بعیر در عرف

[ویرایش]

بعیر در نزد عرف- به تصریح بعضى لغویان- تنها بر شتر نر، اطلاق مى‌گردد. چنان‌ که مفاد کلام برخى لغویان، عدم شمول آن نسبت به بچه شتر است.

کاربرد فقهی

[ویرایش]

عنوان بعیر، در فقه، موضوع برخى احکام، واقع شده است. این عنوان به مناسبت، در باب طهارت و وصیت به کار رفته است.

احکام بعیر

[ویرایش]


← مردن بعیر در چاه


مشهور میان قدما این است که اگر بعیر در چاه بمیرد براى تطهیر آن باید تمام آب چاه را کشید. در مراد از بعیر- به تبع اهل لغت- بین فقها اختلاف است. این اختلاف در حکم نیز سرایت مى‌کند؛ بنابراین اگر بعیر، تنها بر شتر بزرگ نر، صادق باشد حکم یاد شده محدود به آن خواهد بود و شتر ماده و نیز بچه شتر اگر در چاه، بمیرد مشمول حکم «ما لا نصّ فیه» (آنچه که نصّى درباره‌اش نرسیده) مى‌شود؛ یعنى تمام آب چاه یا چهل و یا سى دلو- بنابر اختلاف اقوال- کشیده مى‌ شود.

← وصیت در مورد بعیر


اختلاف یاد شده، در فرض وصیت به اینکه این بعیر را پس از مرگم به فلانى بدهید نیز وجود دارد.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. جواهر الکلام،ج ۱، ص ۲۶۴ تا ۲۶۸    
۲. کتاب الطهارة (شیخ انصاری)،ج ۱، ص ۲۱۳ تا ۲۱۵    
۳. المبسوط،ج ۴، ص ۱۸    
۴. جامع المقاصد،ج ۱۰، ص ۱۵۲    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج‌۲، ص ۱۱۹ تا ۱۲۰‌    


رده‌های این صفحه : طهارت | فقه | وصیت




جعبه ابزار