بصیرذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



بصیربه معنای بینا می باشد و در قرآن بارها این صفت به خدا نسبت داده شده است.


بصیر در قرآن

[ویرایش]

از صفات ثبوتی مشهور خداوند است که قرآن کریم افزون بر پنجاه بار به صراحت از آن یاد کرده است.

مراد از بصیر بودن خدا

[ویرایش]

بینایی خداوند به واسطه اندام بینایی نیست؛ بلکه به صفت علم الهی است. بنابراین، بصیر یعنی دانا به آنچه دیدنی است. [۱] خداوند نه تنها دیدنی‏های آشکار را می‏بیند، بلکه دیدنی‏های پنهان نیز از بینایی او بیرون نیستند. [۲]

تاثیر بصیر بودن خدا بر بنده

[ویرایش]

این صفت خداوند، تأثیری ژرف بر بندگان دارد. اگر بنده‏ای بداند که خداوند در همه حال او را می‏بیند، در برابر گناهان و زشتی‏ها خویشتنداری می‏کند و می‏کوشد تا ظاهر و باطن خویش را از آنچه در دیده الهی ناخوش است، بپیراید.

بنده بصیر

[ویرایش]

بنده‏ای را نیز که به این مقام می‏رسد، «بصیر» می‏نامند. از پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) نقل است که خدا را چونان بندگی کنید که گویی او را می‏بینید و اگر شما او را نمی‏بینید، او شما را می‏بیند [۳] [۴]

پانویس

[ویرایش]
 
۱. تلخیص المحصّل، ص۲۸۷-۲۸۸.
۲. علم الیقین، ج۱، ص۱۲۰.
۳. وسائل الشّیعة، ج۴، ص۶۷۸.    
۴. علم الیقین، ج۱، ص۱۲۰.


منبع

[ویرایش]
کتاب فرهنگ شیعه، تالیف جمعی از نویسندگان، صفحه۱۶۰.


رده‌های این صفحه : کلام | خدا شناسی | صفات الهی | صفات خبری




جعبه‌ابزار