بصبصه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



صبصه: بلند کردن انگشت سبّابه به طرف آسمان و حرکت دادن آن هنگام دعا.


کاربرد فقهی

[ویرایش]

عنوان یاد شده به مناسبت در باب صلاة به کار رفته است.

ماهیت بصبصه

[ویرایش]

در روایات براى دعا کننده، حالات مختلفى همچون حالت شوق، خوف، تضرع و ابتهال ذکر شده که متناسب با هر حالت براى دست و انگشتان، شکل و حالت خاصّى بیان شده که حالت «بصبصه» از جمله ی آنها است.

بصبصه در لغت

[ویرایش]

بصبصه در اصل به معناى حرکت دم سگ در حالت طمع یا خوف، به کار رفته است.

بصبصه در اصطلاح

[ویرایش]

دعا کننده‌اى که بین خوف و رجا است متناسب با حال خود انگشتان سبّابه (انگشت شهادت) را به طرف آسمان بلند کرده و حرکت مى‌دهد.

حکم بصبصه

[ویرایش]

بصبصه هنگام دعا، مستحب است. و


پانویس

[ویرایش]
 
۱. وسائل الشیعة،ج ۷، ص ۴۸    
۲. وسائل الشیعة،ج ۷، ص ۵۰    
۳. جواهر الکلام،ج ۱۰، ص ۳۷۰    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج‌۲، ص۱۱۱    






جعبه ابزار