بدخشی‌ سمرقندی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



بدخشی سمرقندی ملک الشعرای میرزا الغ بیگ تیمور و سرآمد شاعران سمرقند بود.


معرفی بدخشی

[ویرایش]

بَدَخشی سمرقندی، ملک الشعرای میرزا الغ بیگ تیمور (حک: ۸۵۰ـ۸۵۳).
دولتشاه سمرقندی، خواندمیر و آذربیگدلی گفته‌اند که او سرآمد شاعران سمرقند بود، و الغ بیگ و درباریانش به او التفات بسیار داشتند و بویژه، قصایدش را می‌ستودند؛ اما هیچ‌یک نام و مشخصات یا سال مرگش را ذکر نکرده‌اند.
امیرعلیشیرنوایی (متوفی ۹۰۶) پیش از رفتن به هرات در ۸۶۲، چندسالی را در ماوراءالنهر گذراند
[۱] ذبیح الله صفا، تاریخ ادبیات در ایران، ج ۴، ص ۳۸۳، تهران ۱۳۶۳ ش.
بنابراین محتمل به نظر می‌رسد که بدخشی سمرقندی با مولانا محمدبدخشی که خواندمیر
[۲] غیاث الدین بن همام الدین خواندمیر، تاریخ حبیب السیر، ج۴، ص۳۴۷، چاپ محمد دبیر سیاقی، تهران ۱۳۵۳ ش.
او را ملازم سی ساله ا میر علیشیرنوایی دانسته و در نظم معما و تألیف قواعد آن تبحر داشته و در این علم چند رساله نوشته است، یکی باشد.

فهرست منابع

[ویرایش]

(۱) لطفعلی بن آقاخان آذربیگدلی، آتشکدة آذر، چاپ جعفر شهیدی، چاپ افست تهران ۱۳۳۷ ش، ص ۳۳۵).
(۲) امیرعلیشیرنوایی، تذکرة مجالس النفائس، چاپ علی اصغر حکمت، تهران ۱۳۲۳ ش، ص ۱۹، ۱۹۳.
(۳) غیاث الدین بن همام الدین خواندمیر، تاریخ حبیب السیر، چاپ محمد دبیر سیاقی، تهران ۱۳۵۳ ش.
(۴) عبدالرسول خیامپور، فرهنگ سخنوران، تبریز ۱۳۴۰ ش، ص ۷۹.
(۵) دولتشاه سمرقندی، تذکرة الشعراء، چاپ ادوارد براون، لیدن و لندن ۱۹۰۱، ص ۴۲۰.
(۶) ذبیح الله صفا، تاریخ ادبیات در ایران، ج ۴، تهران ۱۳۶۳ ش.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. ذبیح الله صفا، تاریخ ادبیات در ایران، ج ۴، ص ۳۸۳، تهران ۱۳۶۳ ش.
۲. غیاث الدین بن همام الدین خواندمیر، تاریخ حبیب السیر، ج۴، ص۳۴۷، چاپ محمد دبیر سیاقی، تهران ۱۳۵۳ ش.


منبع

[ویرایش]
دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، برگرفته از مقاله «بدخشی سمرقندی»، شماره۷۱۱.    


رده‌های این صفحه : تراجم | شاعران فارسی




جعبه ابزار