اولیاءالله (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اولیاء برگرفته از ماده ولی به معنای قرار گرفتن دو چیز در کنار یکدیگر است که هیچ گونه فاصله‌ای بین آن‌ها نباشد. بدین جهت بر هرگونه قرابت دینی، اعتقادی، دوستی و... اطلاق می‌شود.


مراد از اولیاءالله

[ویرایش]

در نتیجه اولیای الهی کسانی‌اند که میان آنان و خداوند حجابی نیست و مؤمن را از آن جهت ولی خداوند گویند که مطیع اوامر و نواهی او و بهره مند از تمامی برکات معنوی، همانند هدایت و توفیق و تایید الهی و بهشت رضوان است. در این مدخل از واژه «اولیاءالله» استفاده شده است.

اولیاءالله در قرآن

[ویرایش]

مراد از اولیاء اللّه در قرآن ، کسانی هستند که به درجه عالی ایمان و عبودیت رسیده‌اند.
آنان کاملانی هستند که از لباس بشریت بیرون آمده، و از قدس جبروت گذشته و در قدس لاهوت وارد شده‌اند و آن‌ها موحّدان حقیقی‌اند و در حدیث قدسی در مورد ایشان آمده‌است:اولیای مرا کسی جز من نمی‌شناسد.
[۴] شرح فصوص‌الحکم، ص‌۴۴۱

البته این گروه نیز خود دارای مراتبی هستند، زیرا کمال ولایت پایانی نداشته، مراتب اولیاء اللّه نامتناهی است.
[۵] شرح فصوص‌الحکم، ص‌۱۴۸

برخی نیز ولیّ اللّه را کسی دانسته‌اند که فرشته با او سخن گوید یا کارهای نیک به او الهام شود.
رسیدن به درجه عالی ایمان و عبودیت و برخورداری از این مرتبه ولایت، موجب می‌شود انسان نوعی ولایت تکوینی بر عالم پیدا کرده، بتواند در آن تصرّف کند، چنان که سرپرستی دیگر انسان‌ها و‌تدبیر امور آنان را نیز خداوند به چنین انسان‌هایی واگذار می‌کند.

استعمال اولیاءالله در قرآن

[ویرایش]

در قرآن کریم لفظ اولیاء الله فقط در دو مورد به‌کار رفته‌است:در آیات ۶۲-۶۴ سوره یونس ، برخی از ویژگی‌های اولیاء اللّه بیان شده و در آیه‌۶‌ سوره جمعه خطاب به یهودیان آمده‌است:اگر گمان می‌کنید تنها شما اولیای خدا هستید پس مرگ را آرزو کنید....
در برخی از روایات عنوان اولیاءاللّه بر اهل بیت (علیهم‌السلام)، پیروان ایشان ، و ابرار تطبیق شد‌ه‌است.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۵۳۳.    
۲. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۰، ص۸۸ -۸۹.    
۳. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج‌۱۰، ص‌۹۰.    
۴. شرح فصوص‌الحکم، ص‌۴۴۱
۵. شرح فصوص‌الحکم، ص‌۱۴۸
۶. فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی، علم الیقین، ج‌۱، ص‌۴۸۸.    
۷. یونس/سوره۱۰، آیه۶۲.    
۸. جمعه/سوره۶۲، آیه۶.    
۹. عیاشی، محمد بن مسعود، تفسیر العیاشی، ج‌۲، ص‌۱۲۴.    
۱۰. حسینی بحرانی، هاشم، البرهان فی تفسیر القرآن، ج‌۳، ص‌۳۹.    
۱۱. عروسی حویزی، عبدعلی بن جمعه، نورالثقلین، ج‌۲، ص‌۳۰۹.    
۱۲. مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج‌۷، ص‌۹۵.    


منبع

[ویرایش]

مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۵، ص۳۲۱، برگرفته از مقاله «اولیاءالله».    


رده‌های این صفحه : اولیاء الله | موضوعات قرآنی




جعبه ابزار