اهلی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اهلی( اِنسی ) یعنی رام مقابل وحشی و از آن در بابهای مختلف چون حج، تجارت، صید و ذباحه و اطعمه و اشربه بحث شده است.


تعریف واژه اهلی

[ویرایش]

اهلی، ویژگی جانوری است که با انسان انس گرفته است، مانند کبوتر، گوسفند و اسب

اهلی در باب حج

[ویرایش]

کشتن گاو، گوسفند و شتر اهلی در حال احرام جایز است؛ هر چند توحّش بر آن عارض شده باشد.
کفاره شکار حیوان وحشی در حال احرام، اهلیِ آن است، مانند کفّاره شتر مرغ، گاو وحشی و آهو که به ترتیب شتر، گاو، و گوسفند اهلی است.

اهلی در باب تجارت

[ویرایش]

هرنوع حیوان وحشی با اهلی آن، دو گونه و دو نوع به شمار می‌رود. بدین جهت، در داد و ستد آن دو با یکدیگر به زیادی، ربا تحقّق پیدا نمی‌کند.

اهلی در باب اطعمه و اشربه

[ویرایش]

خوردن گوشت انواع شتر، گاو و گوسفند اهلی، حلال و خوردن گوشت اسب، قاطر و الاغ اهلی مکروه است.

اهلی در باب صید و ذباحه

[ویرایش]

حیوان اهلی چنانچه با اسلحه یا سگ شکاری شکار شود، حرام است، جز صورتی که توحّش بر آن عارض شده باشد و ذبح یا نحر آن ممکن نباشد. یا اینکه در محلّ تنگی مانند چاه قرار گرفته باشد که بیرون آوردن و حتّی ذبح در آن محل هم ممکن نباشد. در این صورت با وارد کردن ضربه و نیزه می‌توان آن را کشت.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. جواهر الکلام، ج۲۰، ص۱۷۴.    
۲. جواهر الکلام، ج۲۰، ص۱۸۹.    
۳. جواهر الکلام، ج۲۳، ص۳۵۷.    
۴. جواهر الکلام، ج۳۶، ص۲۶۴-۲۶۵.    
۵. مستند الشیعة، ج۱۵، ص۳۲۴.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۱، ص۷۷۳-۷۷۴.    


رده‌های این صفحه : حج | صید و ذباحه | فقه | معاملات




جعبه ابزار