امّی (فقه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



امّی به فرد ناآشنا به قرائت صحیح نماز گفته می شود. از این موضوع در باب صلات سخن گفته شده است.


تعریف امی در فقه

[ویرایش]

در فقه، به کسی که قرائت صحیح نماز را نمی‌داند، امّی، و به آشنا به قرائت صحیح، «قاری» گفته می‌شود.

← صدق امی بر جاهل به اعراب


در صدق این عنوان بر کسی که اعراب کلمات را به جهت جهل صحیح ادا نمی‌کند، اختلاف است.

تکلیف فرد امی برای نماز

[ویرایش]

بر امّی واجب است قرائت صحیح را بیاموزد ، و به قول مشهور، در صورت توان بر یادگیری، تا زمانی که یاد نگرفته در صورت امکان باید به قاری واجد شرایط اقتدا کند و در صورت خواندن فرادا، نمازش باطل است.

اقتدا به فرد امی در نماز

[ویرایش]

به فتوای مشهور- بلکه ادّعای اجماع شده که- امامت امّی برای قاری در رکعت اول و دوم نماز که خواندن حمد و سوره واجب است، جایز نیست، و در صورت اقتدا، نماز مأموم باطل است
[۴] مستند العروة (الصلاة)، ج۵ (ط-ق ج۲)، ص۴۱۶.
، امّا در رکعت سوم و چهارم که هر یک از امام و مأموم قرائت خود را می‌خوانند، جایز است؛ هر چند برخی در آن نیز اشکال کرده‌ اند.
[۵] العروة الوثقی، ج۱، ص۷۹۸.


← امامت امی بر فزد امی در نماز


امامت امّی بر امّی در صورت تساوی در امّی بودن مانند آن که هر دو، سوره حمد را به طور صحیح ندانند، جایز است؛ هر چند برخی در این مسأله احتیاط کرده‌ اند.
[۶] العروة الوثقی، ج۱، ص۷۹۸.




پانویس

[ویرایش]
 
۱. جواهر الکلام، ج۱۳، ص۳۳۳.    
۲. نهایة الإحکام، ج۲، ص۱۴۶.    
۳. جواهر الکلام، ج۱۳، ص۳۳۲.    
۴. مستند العروة (الصلاة)، ج۵ (ط-ق ج۲)، ص۴۱۶.
۵. العروة الوثقی، ج۱، ص۷۹۸.
۶. العروة الوثقی، ج۱، ص۷۹۸.
۷. مستمسک العروة، ۷، ص۳۲۷.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۱، ص۷۰۲-۷۰۳.    


رده‌های این صفحه : فقه | نماز | نماز جماعت | واژه شناسی




جعبه ابزار