امر به معروف (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



از فروع دین اسلام که در آیات قرآن به آن اشاره شده، «امر به معروف» است.


معنی امر به معروف

[ویرایش]

به هر کاری که عقلا یا شرعا نیکو شناخته شود، معروف می‌گویندو امر به معروف، فرمان دادن دیگران به کار و گفتار نیک است.
در اين عنوان آیاتی معرفی می‌شوند که در آن‌ها از جملاتى مانند «الآمرون بالمعروف»، «يأمرهم بالمعروف» و ... استفاده شده است.

عناوین مرتبط

[ویرایش]

آثار امر به معروف (قرآن)، آمران به معروف (قرآن)، احکام امر به معروف (قرآن)، اخلاص در امر به معروف (قرآن)، امر به معروف در اهل کتاب (قرآن)، امر به معروف در بنی‌اسرائیل (قرآن)، امر به معروف در خانواده (قرآن)، اهمیت امر به معروف (قرآن)، پیشینه امر به معروف (قرآن)، ترک امر به معروف (قرآن)، تشکیلات امر به معروف (قرآن)، توصیه به امر به معروف (قرآن)، حکومت و امر به معروف (قرآن)، شهادت در راه امر به معروف (قرآن)، صبر در امر به معروف (قرآن)، مشکلات امر به معروف (قرآن)، نجوا برای امر به معروف (قرآن).

پانویس

[ویرایش]
 
۱. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ج۱، ص۳۳۱.    


منبع

[ویرایش]
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۴، ص۳۶۶، برگرفته از مقاله «امر به معروف».    






جعبه ابزار