اماله صغرا

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اماله صغرا، تلفظ فتحه بین فتحه و کسره ، و تلفظ الف بین الف و یا را می‌گویند.


تعریف

[ویرایش]

اماله صغرا، مقابل اماله کبرا و آن جایی است که فتحه و الف اندکی به سمت کسره و «یا» میل داده شوند؛ یعنی بین فتحه و کسره، و بین الف و «یا» تلفظ می‌شود.

مثال

[ویرایش]

مانند:
۱. «انا» و «کتاب» که فتحه مابعد کسره در دو کلمه اماله می‌گردد؛
۲. «حیوة» که الف مقصوره مابعد «یا» اماله می‌شود؛
۳. «عالم» که الف ماقبل کسره اماله می‌گردد.
منظور از اماله صغرا، عدم اشباع فتحه ماقبل الف خواهد بود که همان ترقیق الف مدی است.

اسامی دیگر

[ویرایش]

به اماله صغرا، اماله بین بین، اماله متوسط ، تقلیل و تلطیف نیز می‌گویند.
[۱] دانی، عثمان بن سعید، ۳۷۱ - ۴۴۴ق، التحدیدفی الاتقان والتجوید،ص۱۰۳.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. دانی، عثمان بن سعید، ۳۷۱ - ۴۴۴ق، التحدیدفی الاتقان والتجوید،ص۱۰۳.
۲. سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، ۸۴۹ - ۹۱۱ق، الاتقان فی علوم القرآن، ج۱، ص۳۱۴.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله « اماله صغرا».    



جعبه ابزار