اعتدال (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



از عناوین و موضوعات مطرح شده در آیات قرآن، «اعتدال» است.


معنی اعتدال

[ویرایش]

اعتدال، حالتى بين دو طرف از لحاظ كمّ يا كيف‌است و به معناى تناسب، استقامت، قوام پيدا كردن و موزون بودن نيز آمده است.
در اين عنوان آیاتی معرفی می‌شوند که در آن‌ها از واژه‌هاى «بين ذلك»، «حنيف»، «سوى»، «عفو» «قصد»، «وسط»، «وزن» و مشتقّات آن‌ها استفاده شده است.

عناوین مرتبط

[ویرایش]

آثار اعتدال (قرآن)، اعتدال آسمان‌ها (قرآن)، اعتدال ابراهیم (قرآن)، اعتدال اجتماعی (قرآن)، اعتدال اسلام (قرآن)، اعتدال امت اسلام (قرآن)، اعتدال اهل کتاب (قرآن)، اعتدال بندگان خدا (قرآن)، اعتدال در آفرینش (قرآن)، اعتدال در آفرینش آدم (قرآن)، اعتدال در آفرینش آسمان‌ها (قرآن)، اعتدال در آفرینش انسان (قرآن)، اعتدال در آفرینش گیاهان (قرآن)، اعتدال در انفاق (قرآن)، اعتدال در تبلیغ (قرآن)، اعتدال در خلقت (قرآن)، اعتدال در دعا (قرآن)، اعتدال در راه رفتن (قرآن)، اعتدال در عبادت (قرآن)، اعتدال در قرائت نماز (قرآن)، اعتدال در مصرف (قرآن)، اعتدال دین ابراهیم (قرآن)، اعتدال دین اسلام (قرآن)، اعتدال دین خدا (قرآن)، اعتدال دین مسیح (قرآن)، اعتدال دین موسی (قرآن)، اعتدال قرآن (قرآن)، اعتدال محمد (قرآن)، اعتدال موسی (قرآن)، اعتدال مؤمنان (قرآن)، اعتدال نفس (قرآن)، امر به اعتدال (قرآن)، خروج از اعتدال (قرآن).

پانویس

[ویرایش]
 
۱. ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۱، ص۴۳۳.    


منبع

[ویرایش]
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۴، ص۴۶، برگرفته از مقاله «اعتدال».    


رده‌های این صفحه : اعتدال | موضوعات قرآنی




جعبه ابزار