اصل احتیاط شرعی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اصل احتیاط شرعی حکم شرع به لزوم موافقت قطعی با تکلیفِ معلوم به اجمال است.


تعریف

[ویرایش]

اصل احتیاط شرعی، مقابل اصل احتیاط عقلی می‌باشد و آن، یکی از اصول عملی است که از سوی شارع برای تعیین وظیفه عملی مکلف هنگام شک در « مکلف به » جعل شده و به لزوم موافقت قطعی با تکلیف معلوم به اجمال ، حکم می‌نماید.
بنابراین، هرگاه مکلف شک نماید که انجام کاری و یا ترک عملی بر او واجب است یا نه، اگر شارع از روی تعبد او را به انجام واجب احتمالی و یا ترک حرام احتمالی، ملزم سازد، اصل احتیاط شرعی، محقق می‌شود.
احادیثی از معصومان علیهم‌السّلام وارد شده است که بر اصل احتیاط شرعی دلالت دارد، مانند اخبار توقف .
[۲] مشکینی، علی، تحریر المعالم، ص۱۹۴.
[۸] صدر، محمد باقر، جواهر الاصول، ص۲۹.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. مشکینی، علی، اصطلاحات الاصول، ص۴۲.    
۲. مشکینی، علی، تحریر المعالم، ص۱۹۴.
۳. آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۳۳۹.    
۴. آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۳۴۹.    
۵. روحانی، محمد، منتقی الاصول، ج۴، ص۸۰.    
۶. نائینی، محمد حسین، فوائد الاصول، ج۳، ص۲۵۹.    
۷. جزایری، محمدجعفر، منتهی الدرایة فی توضیح الکفایة، ج۴، ص۵۸۵.    
۸. صدر، محمد باقر، جواهر الاصول، ص۲۹.
۹. سبحانی تبریزی، جعفر، المحصول فی علم الاصول، ج۳، ص۵۶.    
۱۰. نائینی، محمد حسین، اجود التقریرات، ج۲، ص۲۵۰.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۲۰۴، برگرفته از مقاله «اصل احتیاط شرعی».    



جعبه ابزار