استنادذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



استناد یعنی تکیه دادن و استدلال کردن و از آن به مفهوم نخست در بابهای طهارت، صلات، حج، اطعمه و اشربه و حدود و به مفهوم دوم در سراسر فقه، هم برای اثبات احکام شرعی، هم برای اثبات دعاوی در دادگاه و هم برای اثبات موضوعات احکام سخن رفته است.


موارد وجوب استناد

[ویرایش]

به قول مشهور، بر نمازگزار واجب است در صورت امکان، در حال قیام بر چیزی تکیه نکند، و در صورت عدم امکان، واجب است بر آنچه او را بر قیام قادر می‏سازد، مانند عصا تکیه نماید. [۱] [۲]
در وجوب اعتماد بر هر دو پا در حال قیام یا کفایت اعتماد بر یکی و تماس دیگری با زمین بدون اعتماد بر آن و یا حتّی عدم لزوم تماس، اختلاف است. [۳] تکیه کردن بر مواضع هفت گانه هنگام سجده، به معنای نهادن سنگینی بدن بر آنها، واجب است و صرف تماس با زمین کفایت نمی‏کند. [۴] [۵]
اگر نمازگزار بدون تکیه بر چیزی نتواند به رکوع رود، واجب است بر چیزی که این امکان را برای او فراهم آورَد، تکیه کند. [۶]

موارد استحباب استناد

[ویرایش]

اعتماد یکسان بر هر دو پا در حال قیام، [۷] تکیه امام بر چیزی مانند سلاح و عصا هنگام ایراد خطبه [۸]نماز جمعه و اعتماد بر پای چپ هنگام ّ تخلی [۹]، مستحب است. بر نمازگزار مستحب است هنگام برخاستن، دستها را بر زمین نهاده، با تکیه بر آنها برخیزد. [۱۰]

موارد کراهت استناد

[ویرایش]

تکیه دادن در حمّام [۱۱] و مسجد [۱۲]و نیز هنگام خوردن و آشامیدن، [۱۳]همچنین بر قبر، [۱۴] مکروه است.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. جواهر الکلام ج۹، ص۲۴۶.    
۲. جواهر الکلام ج۹، ص۲۵۱.    
۳. مستمسک العروة ج۶، ص۱۰۶ ـ ۱۰۹.
۴. جواهر الکلام ج۱۰، ص۱۴۷.    
۵. الحدائق الناضرة ج۸، ص۲۷۹.    
۶. جواهر الکلام ج۱۰، ص۷۹.    
۷. العروة الوثقی ج۲، ص۴۹۲.    
۸. جواهر الکلام ج۱۱، ص۳۳۱.    
۹. منهاج الصالحین (خویی) ج۱، ص۲۳.    
۱۰. جواهر الکلام ج۱۰، ص۱۸۸.    
۱۱. الدروس الشرعیة ج۱، ص۱۲۹.    
۱۲. نهایة الاحکام ج۱، ص۳۵۹.    
۱۳. جواهر الکلام ج۳۶، ص۴۵۷.    
۱۴. العروة الوثقی ج۱، ص۴۴۶.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۴۸۹.    

رده‌های این صفحه : اطعمه و اشربه | حج | حدود | طهارت | فقه | نماز




جعبه‌ابزار