اجازه روایتذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اجازه روایت یعنی اجازه نقل روایت به شاگردان مورد اطمینان


تعریف اصطلاحی اجازه روایت

[ویرایش]

اجازۀ روایت از اصطلاحات علم درایه و به معناى اجازۀ شفاهی
یا کتبى شیخ و استاد به فرد مورد اطمینان خود براى نقل احادیثى است که وى در نوشته‌هاى خویش گردآورده و یا آن‌ها را روایت کرده است.

فواید اجازه روایت

[ویرایش]

فایدۀ این کار، مصون ماندن روایات از دخل و تصرف بیجا و حفظ کتاب‌هاى حدیثى
از افزوده شدن احادیث دروغین و جعلی بر احادیث راستین است.عنوان اجازه در بسیارى از موارد، بر نوشتار در بردارندۀ اجازه نیز اطلاق مى‌گردد که محتواى آن علاوه بر ذکر اجمالى یا تفصیلى کتاب‌هایى که اجازه دهنده به
روایت آن‌ها رخصت داده است، معرّفى شیوخ و اساتیدى است که به اجازه دهنده رخصت نقل حدیث داده‌اند و نیز مشایخ هر یک از اساتید در هر طبقه و عصر تا برسد به مصدر اصلى یعنى معصوم علیه السّلام.برخى از بزرگان،

کتابهای نوشته شده در بحث اجازات

[ویرایش]

اجازاتى را که از سوى مشایخ بزرگوار به افراد داده شده است، در کتاب‌هاى مستقلى گرد آورده‌اند که نخستین آنان، سید رضی الدّین، على بن طاووس (م ۶۶۴ ه‍. ق) است [۱] [۲] [۳]


پانویس

[ویرایش]
 
۱. دائرة المعارف بزرگ اسلامى ج۶،ص۵۹۶
۲. الذریعة ج۱،ص۱۲۳-۱۳۱
۳. الموسوعة الفقهیة المیسّرةج۱،ص۲۶۴


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۲۶۱.    


رده‌های این صفحه : درایه | حدیث شناسی




جعبه‌ابزار