ابوعبدالرحمان احمد بن یحیی شافعی بصری بغدادی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ابوعبدالرحمان احمد بن یحیی بن عبدالعزیز شافعی بصری بغدادی (زنده در ۲۳۰ هـ)، از شاگردان محمد بن ادریس شافعی بود. وی در فنون مختلف از جمله فقه و حدیث، جدل، مناظره و مباحثات کلامی توانایی داشته است.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

ابوعبدالرحمان احمد بن یحیی بن عبدالعزیز شافعی بصری بغدادی، به سبب اینکه با استادش محمد بن ادریس بسیار ملازمت داشت، همچون وی به شافعی ملقب گردید.
ابوعبدالرحمان علاوه بر فقه و حدیث، در فنون مختلف جدل، مناظره و مباحثات کلامی بسیار توانا بود و از این جهت مورد توجه امرا و حکام قرار داشت.
به گفته ابن‌حجر عسقلانی، زمانی از جانب مامون عباسی (خلافت ۱۹۸-۲۱۸ هـ) برای مباحثات کلامی به دربار دعوت شد و مامون او را برادر خود خواند. ابوعبدالرحمان از حامیان و مدافعان استادش شافعی به شمار می‌رفت و بر اساس روایتی، او نخستین کسی است که مذهب شافعی را در عراق ترویج کرد، اما سرانجام از وی روی گردانده و از پیروان احمد بن ابی‌دواد گردید.
شافعی با اینکه چشمان کم‌سویی داشت، اما از صاحب نظران علم حدیث و کلام بود و گفته شده که استادش شافعی دیگران را از مراجعه به احادیث وی منع می‌کرد، چون معتقد بود که ابوعبدالرحمان دارای اشتباهات و خطاهایی است.
سبکی نیز از ابوداود سجستانی نقل کرده که وی فردی ممدوح نبوده و از پیروان معتزله است، به علاوه مسائل و احکامی از او نقل شده که مورد قبول نیست.

اساتید

[ویرایش]

احمد شافعی در بغداد از مشایخ مشهوری چون محمد بن ادریس شافعی، پیشوای شافعیان و ولید بن مسلم دمشقی استماع حدیث کرد.

شاگردان

[ویرایش]

احمد شافعی شاگردان و راویانی را نیز تربیت کرده که می‌توان از آن میان به احمد بن ابراهیم قوهستانی و ابوجعفر حضرمی مطین اشاره کرد.

تاریخ وفات

[ویرایش]

تاریخ وفات ابوعبدالرحمان معلوم نیست، اما ذهبی می‌نویسد: وی در حدود ۲۳۰ هـ زنده بوده است، و در بغداد از دنیا رفت.

آثار

[ویرایش]

آثار احمد شافعی عبارت‌اند از: کتاب الاجماع والاختلاف و کتاب المقالات فی اصول الفقه.

مطالعه بیشتر

[ویرایش]

برای مطالعه بیشتر به منابع زیر مراجعه شود.
[۱۱] طبقات فقهاء الشافعیه، ص۲۶.
[۱۲] اسنوى، عبدالرحيم، طبقات الشافعیه، ج۱، ص۳۲.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۱۷، ص۴۲۸.    
۲. عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۷، ص۷۶.    
۳. خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۵، ص۴۱۰.    
۴. تاج‌الدین سبکی، عبدالوهاب بن علی، طبقات الشافعیة الکبری، ج۲، ص۶۵.    
۵. خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۵، ص۴۱۰.    
۶. ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۰، ص۵۵۵.    
۷. عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۷، ص۷۶.    
۸. ابن‌ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۲۶۳.    
۹. ذهبی، محمد بن احمد، میزان الاعتدال، ج۴، ص۵۴۷.    
۱۰. ابواسحاق شیرازی، ابراهیم بن علی، طبقات الفقهاء، ص۱۰۲.    
۱۱. طبقات فقهاء الشافعیه، ص۲۶.
۱۲. اسنوى، عبدالرحيم، طبقات الشافعیه، ج۱، ص۳۲.


منبع

[ویرایش]

پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۱۴۰، برگرفته از مقاله «ابوعبدالرحمان احمد بن یحیی شافعی بصری بغدادی».






جعبه ابزار