ابراهیم بن جعفر بن ابی ‌طالبذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



برخی از منابع ابراهیم و محمد را فرزندان جعفر بن ابی طالب علیه‌السلام شمرده‌اند که از لشکر ابن‌ زیاد فرار کردند.


شهادت ابراهیم و محمد

[ویرایش]

پس از آن‌که در کوفه بانویی آنها را پناه داد، به دست همسر وی که از یاران ابن‌ زیاد بود سرهای مبارکشان جدا شد و به فیض شهادت نایل آمدند. [۱] [۲] [۳]

← تحقیق در مورد شهادت ابراهیم و جعفر


آن‌چه قابل تأمل و دقت می‌باشد این است که جعفر در سال هشتم هجرت به شهادت رسید، ولی شهادت این‌ها پس از واقعه کربلا اتفاق افتاد؛ و بیش از پنجاه سال میان این دو واقعه فاصله می‌باشد.
اگر فرزندان جعفر تا این زمان زنده بوده‌اند، بیش از پنجاه سال داشته‌اند و به طور قطع کودک و یا جوان نبوده‌اند.
طبری آنها را فرزندان عبدالله جعفر یا نوه او شمرده است. [۴] [۵] و همین امر سبب می‌شود که احتمال دهیم در خوارزمی هم مقصود از ولد جعفر، نواده‌های جعفر باشند نه فرزندان بلاواسطه او.
مرحوم شیخ صدوق آنها را از فرزندان مسلم بن عقیل شمرده و داستان را با اندکی اختلاف نسبت به آن‌چه که در مقتل خوارزمی آمده نقل کرده است. [۶] [۷] [۸] [۹]

پانویس

[ویرایش]
 
۱. خوارزمی، موفق بن احمد، مقتل الحسین علیه‌السلام، ج۲، ص۵۴.    
۲. دربندی شیروانی، ملا آقا فاضل، جواهر الایقان و سرمایه ایمان، ص۳۱.
۳. عمادزاده، حسین، تاریخ زندگانى امام حسین علیه‌السلام، ج۲، ص۳۴۶.
۴. طبری، ابوجعفر، تاریخ طبری، ج۵، ص۳۹۳.    
۵. بغدادی، محمد بن سعد، ترجمة الامام الحسین علیه‌السلام، ص۷۷.    
۶. صدوق، محمد بن علی، الامالی، مجلس نوزدهم، ص۷۶.    
۷. سپهر کاشانی، محمدتقی، ناسخ التواریخ، ج۲، ص۱۱۰.
۸. موسوی زنجانی، ابراهیم، وسیلة الدّارین، ص۲۲۴.
۹. عمادزاده، حسین، عاشورا چه روزى است، ص۲۵۰.


منبع

[ویرایش]

جمعی از نویسندگان، پِژوهشی پیرامون شهدای کربلا، ص۶۰.    






جعبه‌ابزار