ابر

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



تودۀ بخار پراکنده در جوّ را ابر گویند. در باب‌های طهارت، صلات، صوم و حج به مناسبت از آن سخن رفته است.


نبود مانع، شرط پاک‌ کنندگی آفتاب

[ویرایش]

آفتاب در صورتی که چیزی مانند ابر مانع تابش آن شود، پاک کننده نیست.

اقامه نماز به گمان دخول وقت

[ویرایش]

اگر ابر مانع حصول یقین به داخل شدن وقت نماز شود، به فتوای مشهور، نمازگزار به گمان داخل شدن وقت می‌تواند نماز بخواند.

پوشیده شدن خورشید یا ماه توسط ابر در کسوف و خسوف

[ویرایش]

به هنگام کسوف یا خسوف اگر‌ ابر خورشید یا ماه را بپوشاند، نماز آیات ادا است نه قضا.

وجود ابر در یوم الشک ماه رمضان

[ویرایش]

روزی که انتظار می‌رود اول ماه رمضان یا شوّال باشد، اگر به دلیل وجود ابر در شب آن، هلال ماه دیده نشود، آن روز، یوم الشک است.

افطار به گمان دخول وقت در هوای ابری

[ویرایش]

همچنین اگر در هوای ابری، روزه‌دار به گمان داخل شدن وقت افطار کند، سپس معلوم گردد مغرب نبوده، روزه‌اش صحیح است و قضا ندارد.

سوار شدن محرم بر ماشین سقف‌دار در هوای ابری

[ویرایش]

سوار شدن بر ماشین سقف‌دار حتی در هوای ابری نیز بر محرم جایز نیست.
[۷] مناسک مراجع، ص۲۰۰.


راه رفتن محرم زیر ابر

[ویرایش]

راه رفتن محرم زیر ابری که مانع تابش آفتاب است، جایز می‌باشد.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. طباطبایی یزدی، محمدکاظم، العروة الوثقی ج۱، ص۲۶۳.    
۲. بحرانی، یوسف، الحدائق الناضرة، ج۶، ص۳۰۱.    
۳. حلی، جعفر بن حسن، المعتبر، ج۲، ص۳۴۱.    
۴. بحرانی، یوسف، الحدائق الناضرة، ج۱۳، ص۴۲.    
۵. طباطبایی حکیم، محسن، مستمسک العروة، ج۸، ص۳۹۲.    
۶. طباطبایی یزدی، محمدکاظم، العروة الوثقی، ج۲، ص۲۱۱.    
۷. مناسک مراجع، ص۲۰۰.
۸. تبریزی، جواد، مناسک الحج، ص۱۳۰.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۱، ص۲۲۹.    


رده‌های این صفحه : ابر | واژه شناسی




جعبه‌ابزار