آیه ماعون

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



آیه ماعون به آیه ۷ سوره ماعون ، در مذمت خودداری از قرض و یا بذل امور جزئی به دیگران اطلاق می‌شود.


منظور از آیه ماعون

[ویرایش]

به آیه ۷ سوره ماعون «آیه ماعون» می‌گویند: (و یمنعون الماعون)؛ «و (آنها که) دیگران را از ضروریات زندگی منع می‌نمایند». انکار روز جزا و دادگاه بزرگ آن، بازتاب وسیعی در اعمال انسان دارد که در این سوره به پنج امر اشاره شده است از جمله: راندن یتیمان با خشونت، و عدم تشویق دیگران به اطعام افراد مسکین، یعنی نه خود انفاق می‌کند و نه دیگران را دعوت به این کار می‌نماید.

معنای ماعون

[ویرایش]

«ماعون» از ماده «معن» به معنای چیز کم است، و بسیاری از مفسران معتقدند که منظور از آن در اینجا اشیاء جزئی است که مردم، مخصوصا همسایه‌ها، از یکدیگر به عنوان عاریه یا تملک می‌گیرند، مانند مقداری نمک ، آب ، آتش (کبریت) ظروف و مانند اینها.

منظور از ماعون

[ویرایش]

بدیهی است کسی که از دادن چنین اشیایی به دیگری خودداری می‌کند آدم بسیار پست و بی ایمانی است، یعنی آنها به قدری بخیل‌اند که حتی از دادن این اشیاء کوچک مضایقه دارند، در حالی که همین اشیاء کوچک گاه نیازهای بزرگی را برطرف می‌کند، و منع آن، مشکلات بزرگی در زندگی مردم ایجاد می‌نماید. جمعی نیز گفته‌اند منظور از ماعون زکات است، چرا که زکات نسبت به اصل مال غالبا بسیار کم است، گاه ده درصد، و گاه پنج درصد، و گاه دو و نیم درصد است.

روایت در تفسیر ماعون

[ویرایش]

در روایتی از امام صادق علیه‌السّلام آمده است که در تفسیر ماعون فرمود: ماعون وامی است که انسان به دیگری می‌دهد، و وسائل زندگی است که به عنوان عاریه در اختیار دیگران می‌گذارد، و کمکها و کارهای خیری است که انجام می‌دهد.

احتمالات در معنای ماعون

[ویرایش]

در معنای ماعون احتمالات دیگری نیز گفته‌اند، تا آنجا که در تفسیر قرطبی بالغ بر دوازده قول در این زمینه نقل شده که بسیاری از آنها را می‌توان در هم ادغام کرد.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. ماعون/سوره۱۰۷، آیه۷.    
۲. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۷، ص۳۶۱.    
۳. طوسی، محمد بن حسن، التبیان فی تفسیر القرآن، ج۱۰، ص۴۱۶.    
۴. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۱۰، ص۴۵۷.    
۵. طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۲۰، ص۳۶۸.    
۶. فخر رازی، محمد بن عمر، التفسیر الکبیر، ج۳۲، ص۳۰۵.    
۷. حویزی، عبد علی بن جمعه، تفسیر نور الثقلین، ج۵، ص۶۷۷.    
۸. قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر القمی، ج۲، ص۴۴۴.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته ازمقاله«آیه ماعون».    



جعبه ابزار