آیه قذف (علوم قرآنی)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



آیه ۰۰۴ نور یا آیه قذف به آیه ۴ نور، در باره برخورد با اتهام ناموسی اطلاق می‌شود.


محتوای آیه قذف

[ویرایش]

به آیه ۴ سوره نور آیه قذف یا آیه حد قذف می‌گویند: ((والذین یرمون المحصنات ثم لم یاتوا باربعة شهداء فاجلدوهم ثمانین جلدة ولا تقبلوا لهم شهادة ابدا واولئک هم الفاسقون)؛ ) و کسانی که نسبت زنا به زنان شوهردار می‌دهند سپس چهار گواه نمی‌آورند هشتاد تازیانه به آنان بزنید و هیچگاه شهادتی از آنها نپذیرید و اینانند که خود فاسقند.

معنای لغوی و اصطلاحی قذف

[ویرایش]

قذف در لغت به معنای پرتاب کردن به یک نقطه دوردست، و در اصطلاح (مانند کلمه رمی) کنایه از اتهام ناموسی است؛ به تعبیر دیگر، فحش و دشنامی است که به ناموس مربوط می‌شود.

حد قذف

[ویرایش]

هرگاه قذف با لفظ صریح انجام گیرد، حد آن هشتاد تازیانه است. و اگر صراحت نداشته باشد، مشمول حکم تعزیر است؛ یعنی تعیین مقدار مجازات و شلاق به اختیار حاکم شرع است. از آن جایی که در آیات ۲ و ۳ همین سوره مجازات شدید برای زن و مرد زناکار بیان شد و ممکن بود این موضوع دست‌آویزی برای افراد مغرض و بی تقوا گردد تا افراد پاک را متهم کنند، آیه ۴ این سوره به مجازات شدید تهمت زنندگان پرداخته، جلوی این گونه افراد را گرفته است تا حیثیت و حرمت خانواده‌های پاکدامن از خطر آنان مصون بماند و کسی جرات تعرض به آبروی مردم را پیدا نکند.
[۵] منصور، عبدالحمید یوسف، نیل الخیرات فی القراءات العشرة، جلد۱۵، صفحه ۸۱.
[۶] حجتی، محمد باقر، ۱۳۱۱، اسباب النزول، صفحه (۱۰۴-۱۰۵) .


پانویس

[ویرایش]
 
۱. نور/سوره۲۴، آیه۴.    
۲. نور/سوره۲۴، آیه۲-۳.    
۳. نور/سوره۲۴، آیه۴.    
۴. مکارم شیرازی، ناصر، ۱۳۰۵، تفسیر نمونه، جلد۱۴، صفحه (۳۶۹-۳۷۶).    
۵. منصور، عبدالحمید یوسف، نیل الخیرات فی القراءات العشرة، جلد۱۵، صفحه ۸۱.
۶. حجتی، محمد باقر، ۱۳۱۱، اسباب النزول، صفحه (۱۰۴-۱۰۵) .


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه فارسی علوم قرآنی، برگرفته از مقاله «آیه قذف».    



جعبه ابزار