آمیزشذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



نزدیکی کردن را آمیزش می گویند که در فقه احکام بسیار زیادی دارد.


آمیزش در لغت

[ویرایش]

نزدیکى کردن را می گویند.

آمیزش در اصطلاح

[ویرایش]

نزدیکى و مجامعت انسانى با انسان دیگر (مرد یا زن، در قبل یا دبر) یا با حیوان است. از آن با عناوینى مانند جماع، مواقعه، وطی، دخول، ایلاج، اتیان، و مباشرت یاد شده است.

کاربرد آمیزش در فقه

[ویرایش]

احکام آن در بسیارى از باب‌ها مانند طهارت، صوم، اعتکاف، حج، نکاح، طلاق، ظهار، ایلاء و حدود آمده است.

انواع آمیزش

[ویرایش]

آمیزش به سه نوع تقسیم مى‌شود که هر کدام تعریف و احکام ویژه‌اى دارند.

۱.آمیزش حلال

[ویرایش]

آمیزش پس از تحقّق اسباب شرعی حلیت آن است.

← اسباب شرعى آمیزش حلال


عبارتند از: پیوند زناشویی اعم از دائم یا موقت ، ملکیت و تحلیل .

← احکام مترتب بر دخول


بر دخول به مقدار ختنه‌گاه یا بیشتر، احکامى مترتّب مى‌گردد که بر سه گونه است؛ زیرا موضوع حکم یا آمیزش با‌ همسر است یا کنیز و یا اعم از آن دو.

← آمیزش با همسر


آمیزش با همسر، موجب استقرار تمام مهر در عقد دائم [۱] [۲]و نیز در عقد موقّت به شرط تمکین زن از شوهر در تمام مدّت تعیین شده، ثبوت عده و احصان مى‌شود.
همچنین در موردى که مرد در بیماری منجرّ به فوت، زنى را به عقد خود در آورد، آمیزش شرط صحّت پیوند زناشویى است و در صورت مرگ شوهر بدون تحقق آمیزش، عقد باطل است. [۳]

← محلل و سه طلاقه


زن در موردى که به دلیل سه طلاقه شدن بر شوهر خود حرام شده باشد، پس از ازدواج با مرد دیگر و تحقّق آمیزش، بر شوهر قبلى حلال مى‌شود و مى‌تواند بعد از طلاق، به عقد او درآید. [۴]

← ازدواج کافر با مادر و دختر


اگر کافر در حال کفر با دخترى و مادر او ازدواج و آمیزش کند و سپس مسلمان شود، هر دو بر او حرام مى‌شوند. در صورت عدم آمیزش یا آمیزش با دختر تنها، عقد دختر صحیح و عقد مادر باطل است. [۵]

← مدت ترک آمیزش


ترک آمیزش با همسر دائمى بیش از چهار ماه حرام است. ثبوت این حکم نسبت به همسر موقّت، مورد اختلاف است. [۶] [۷]

← آمیزش با کنیز


آمیزش با کنیزى که مولا در صدد فروش او است، موجب ثبوت استبراء مى‌شود. [۸]همچنین در صورتى که سبب حلیت آمیزش، مالکیت کنیز باشد نه تحلیل، موجب ثبوت احصان مى‌گردد.

← آمیزش مطلق


مطلق آمیزش حلال موجب ثبوت نسب و حرمت ازدواج با مادر، دختر و نوه‌هاى زن براى مرد، و حرمت ازدواج با پدر، پسر و نوادگان مرد براى زن مى‌شود. [۹]

← آمیزش در دبر زن


به قول مشهور، آمیزش در دبر زن مکروه است. [۱۰]

← زمانهای آمیزش


آمیزش در شب دوشنبه، سه‌شنبه، شب و ظهر پنج‌شنبه، شب و بعد از عصر جمعه مستحب است. [۱۱]
آمیزش هنگام خورشید و ماه‌گرفتگی، هنگام ظهر- جز روز پنج‌شنبه- هنگام غروب، در ایام محاق (دو یا سه شب آخر ماه)، شب نخست هر ماه- جز ماه رمضان- نیمه ماه، هنگام وزیدن بادهای سیاه، زرد و سرخ و رخداد زلزله، و نیز با‌ بدن عریان، شکم پر و پشت یا رو به قبله بودن مکروه است. [۱۲]

۲.آمیزش به شبهه

[ویرایش]

آمیزش مرد با زنى که به گمان حلال بودن صورت مى‌گیرد.آمیزش به شبهه مانند آمیزش حلال، موجب ثبوت عدّه و نسب و به قول مشهور نشر حرمت مى‌شود . [۱۳] [۱۴]

۳.آمیزش حرام

[ویرایش]


← آمیزش بدون تحقق اسباب شرعی


آمیزش بدون تحقّق اسباب شرعى حلیت که در صورت آگاهى و اختیار حرمت ذاتی دارد مانند زنا.

← آمیزش با تحقق اسباب شرعی


آمیزش با تحقّق اسباب و وجود مانع شرعى که با آگاهى و اختیار، حرمت عرضی دارد مانند آمیزش با همسر در حال حیض.

← مصادیق حرام ذاتی


زنا (آمیزش مرد با زن) ، لواط (آمیزش مرد با مرد) ، مساحقه (آمیزش زن با زن) و آمیزش انسان با حیوان ، مصادیق حرام ذاتى‌اند و ارتکاب آن‌ها موجب ثبوت احکامى از قبیل تعزیر و حرمت گوشت حیوان در آمیزش با آن [۱۵] [۱۶]، و حد (تازیانه، کشتن و سنگسار) در سه مورد دیگر مى‌گردد. [۱۷] [۱۸]

← اثر آمیزشهای حرام ذاتی


ارتکاب این امور موجب حرمت ابدی ازدواج با برخى بستگان فرد تجاوز شده مانند مادر و خواهر در لواط و نیز حرمت ابدى ازدواج با زن شوهردارى مى‌شود که زنا با او واقع شده است. [۱۹]

← مصادیق حرام عرضی


آمیزش در حال حیض [۲۰]، نفاس [۲۱]، روزه [۲۲] ، اعتکاف [۲۳]، احرام [۲۴]،پس از ظهار [۲۵]،ایلاء [۲۶]، قسم ، عهد ، نذر و نیز پس از شرط ترک آن در ضمن عقد لازم ، بعد از افضاء [۲۷]و پس از مرگ [۲۸]و نیز پیش از رسیدن همسر به سنّ نه سالگى [۲۹]، حرمت عرضى دارد.

اثرات آمیزش حرام

[ویرایش]

آمیزش حرام اعم از ذاتى یا عرضى، موجب بطلان روزه [۳۰]، اعتکاف [۳۱]و حج [۳۲]و ثبوت کفاره مى‌شود و در موارد قسم، عهد و نذر بر ترک آن، علاوه بر کفّاره، موجب نقض قسم، عهد و‌ نذر مى‌گردد. همچنین در مواردى مانند آمیزش با مرده [۳۳]، با زوجه پس از افضاى او [۳۴]و با حائض [۳۵]، موجب ثبوت تعزیر است.

احکام مطلق آمیزش (اعم از حلال، به شبهه و حرام)

[ویرایش]

دخول در قبل به مقدار ختنه‌گاه یا بیشتر هر چند منی بیرون نیاید، موجب حصول جنابت است. [۳۶]تحقّق جنابت به دخول در دبر بدون بیرون آمدن منى، مورد اختلاف است؛ قول مشهور، تحقّق آن است. [۳۷]در تحقّق آن به آمیزش با حیوان اختلاف است. [۳۸]

پانویس

[ویرایش]
 
۱. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۰، ص۱۶۷-۱۶۸.    
۲. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۱، ص۷۵.    
۳. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۹، ص۲۲۰.    
۴. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۲، ص۱۵۹.    
۵. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۰، ص۶۷-۶۸.    
۶. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۹، ص۱۱۵-۱۱۷.    
۷. طباطبایی یزدی، محمدکاظم، العروة الوثقی، ج۵، ص۴۹۹.    
۸. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۴، ص۱۹۳.    
۹. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۹، ص۳۴۹.    
۱۰. طباطبایی یزدی، محمدکاظم، العروة الوثقی، ج۵، ص۴۹۶.    
۱۱. طباطبایی یزدی، محمدکاظم، العروة الوثقی، ج۵، ص۴۸۳.    
۱۲. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۹، ص۵۴-۶۱.    
۱۳. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۹، ص۳۷۴.    
۱۴. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۲، ص۳۷۸-۳۷۹.    
۱۵. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۱، ص۶۳۶-۶۳۹.    
۱۶. طباطبایی یزدی، محمدکاظم، العروة الوثقی، ج۵، ص۵۲۵-۵۲۸.    
۱۷. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۱، ص۲۵۸.    
۱۸. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۱، ص۳۷۴-۳۸۷.    
۱۹. طباطبایی یزدی، محمدکاظم، العروة الوثقی، ج۵، ص۵۲۵-۵۲۶.    
۲۰. طباطبایی یزدی، محمدکاظم، العروة الوثقی، ج۳، ص۵۹۴.    
۲۱. طباطبایی یزدی، محمدکاظم، العروة الوثقی، ج۱، ص۶۴۹.    
۲۲. طباطبایی یزدی، محمدکاظم، العروة الوثقی، ج۳، ص۵۴۳.    
۲۳. طباطبایی یزدی، محمدکاظم، العروة الوثقی، ج۳، ص۶۹۴.    
۲۴. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۰، ص۳۴۹.    
۲۵. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۳، ص۱۵۵.    
۲۶. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۳، ص۳۲۳.    
۲۷. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۹، ص۴۲۵.    
۲۸. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۱، ص۶۴۴.    
۲۹. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۹، ص۱۱۸.    
۳۰. طباطبایی یزدی، محمدکاظم، العروة الوثقی، ج۳، ص۵۹۲.    
۳۱. طباطبایی یزدی، محمدکاظم، العروة الوثقی، ج۳، ص۶۹۴.    
۳۲. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۰، ص۳۴۹.    
۳۳. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۱، ص۶۴۴.    
۳۴. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۹، ص۴۲۵.    
۳۵. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳، ص۲۲۵.    
۳۶. طباطبایی یزدی، محمدکاظم، العروة الوثقی، ج۱، ص۵۰۶.    
۳۷. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳، ص۳۱-۳۵.    
۳۸. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳، ص۳۶-۳۸.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، جلد۱، صفحه۱۴۶-۱۴۹.    


رده‌های این صفحه : آمیزش | احکام زناشویی | فقه




جعبه‌ابزار