آزارذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



از عنوان آزار در منابع فقهی به معنای اذیت استفاده شده است و از آن در بابهای صلات، صوم، حج و صید و ذباحه به مناسبت سخن رفته است.


آزار رساندن به مؤمن و پدر و مادر

[ویرایش]

آزار رساندن به مؤمن [۱]و نیز پدر و مادر- هر چند با گفتن اف- [۲]، همچنین روزه مستحبی [۳]یا سفر [۴]اگر موجب اذیت پدر، مادر و جد شود، حرام است.

دفن مرده

[ویرایش]

واجب است مرده به گونه‌ای به خاک سپرده شود که بوی آن به کسی آزار نرساند. [۵]

کراهت بوی بد در مسجد

[ویرایش]

رفتن به مسجد برای کسی که بوی دهانش- به خاطر خوردن سیر و مانند آن- دیگران را آزار میدهد، مکروه است. [۶]

ذبح حیوان

[ویرایش]

مستحب است کسی که سر حیوان را می‌برد، کاری کند که حیوان کمتر اذیت گردد مانند این که آلت ذبح را تیز نماید. [۷]

پانویس

[ویرایش]
 
۱. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۲، ص۷۴.    
۲. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۱، ص۲۴.    
۳. خمینی،روح الله، توضیح المسائل، ص۲۲۹.    
۴. خمینی، روح الله، توضیح المسائل، ص۱۷۷.    
۵. خمینی، روح الله، توضیح المسائل، ص۸۲.    
۶. خمینی، روح الله، توضیح المسائل، ص۱۲۶.    
۷. خمینی، روح الله، توضیح المسائل، ص۳۶۳.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۱، ص۱۳۶.    






جعبه‌ابزار