آروغ

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



آروغ یا باد گلو -که در زبان عربی به آن تجشّؤ می گویند- به باد معده برآمده از گلو اطلاق می‌شود و به مناسبت از این عنوان در بابهای صلات، صوم و اطعمه و اشربه سخن گفته شده است.


معنای آروغ

[ویرایش]

آروغ‌ باد معده‌ای است که از راه انتهای گلو خارج می‌شود.

آروغ در حدیث نبوی

[ویرایش]

در حدیث نبوی صلّی اللّه علیه و آله آمده است: آروغ از نعمت‌های الهی است؛ آنگاه که یکی از شما آروغ زد، حمد خدا را گوید.

آروغ زدن در نماز

[ویرایش]

بنا بر قول برخی از فقهاء، آروغ زدن در نماز کراهت دارد.

آروغ زدن با دهان روزه

[ویرایش]

واجب است روزه دار از آروغ زدن در صورت علم به بیرون آمدن چیزی از گلو به واسطه آن خودداری کند.
روزه انسان در صورت فرو بردن عمدی آنچه که به واسطه آروغ زدن بدون اختیار، از گلو بیرون آمده باطل می‌شود.

آروغ زدن رو به آسمان

[ویرایش]

آروغ زدن رو به آسمان مکروه است.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. حرعاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، ج۲۴، ص۲۴۷.    
۲. حلی، حسن بن یوسف، مختلف الشیعة، ج۲، ص۱۹۰.    
۳. خمینی، روح الله، توضیح المسائل، ج۱، ص۲۱۸.    
۴. طباطبایی یزدی، محمدکاظم، العروة الوثقی، ج۳، ص۵۷۷.    
۵. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۶، ص۴۶۵.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۱، ص۱۳۰-۱۳۱.    


رده‌های این صفحه : احکام شرعی | روزه | نماز




جعبه‌ابزار