آخر (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



آخِر از اسمای الهی و به معنای باقی، ابدی، فناناپذیر است. امیرالمؤمنین علیه‌السلام می‌فرماید: اول است قبل از هر چیز که قبل از او چیزی نیست، آخر است بعد از هر چیز که بعدی برای او نیست.امام صادق علیه‌السّلام می‌فرماید: اول است بدون اینکه موجودی قبل او باشد و آخری است بی پایان بدور از صفات مخلوقات... آخری است که همواره ثابت است بدون اینکه زمان و نهایتی برای او بوده باشد.


آخر از اسمای الهی

[ویرایش]

آخر یکی از اسمای الهی :
«هو الاول والاخر والظهر والباطن وهو بکل شیء علیم؛اول و آخر و ظاهر و باطن او است، از هر چيز آگاه است.»

جلوه آخریت خداوند

[ویرایش]

عالم بودن خداوند جلوه‌ای از ابدیت و آخریت او :
«هو الاول والاخر والظهر والباطن وهو بکل شیء علیم؛اول و آخر و ظاهر و باطن او است، از هر چيز آگاه است.»

پانویس

[ویرایش]
 
۱. عروسی حویزی، عبدعلی بن جمعه، تفسیر نورالثقلین، ج۵، ص۲۳۴، ح۱۶.    
۲. عروسی حویزی، عبدعلی بن جمعه، تفسیر نورالثقلین، ح۸، ص۲۳۲.    
۳. حدید/سوره۵۷، آیه۳.    
۴. حدید/سوره۵۷، آیه۳.    


منبع

[ویرایش]
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۱، ص۱۲۸، برگرفته از مقاله «آخِر»    


رده‌های این صفحه : اسماء الهی | موضوعات قرآنی




جعبه ابزار