آب دهان

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



آب دهان به بزاق دهان گفته می‌شود و دارای احکامی است که در باب‌های طهارت، صلات، صوم و اطعمه و اشربه آمده است.


بزاق روزه‌دار

[ویرایش]

فرو بردن بزاق برای روزه‌دار جایز است؛ اما روزه با فرو بردن بزاق خارج شده از فضای دهان یا بزاق دیگری در صورت مستهلک نشدن آن در آب دهان روزه‌دار، باطل می‌شود.

مکروهات در بزاق

[ویرایش]

بیرون‌ انداختن بزاق در حال نماز، ‌ انداختن آن در مسجد، پاک کردن آیات قرآن و تر کردن کفن با آن کراهت دارد.

خوردن بزاق دیگری

[ویرایش]

در حلیّت یا حرمت خوردن بزاق شخص دیگر اختلاف است.

طهارت آب دهان

[ویرایش]

آب دهان مسلمان و کسی که ملحق به او می‌باشد، پاک است، ولی آب دهان کافر و حیوانات نجس العین ( سگ و خوک) نجس است.
با خوردن چیز نجس، بزاق نجس نمی‌شود، جز در صورت تغییر بو، رنگ یا مزه آن به نجاست که با زوال آن پاک می‌گردد.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۶، ص۲۹۸.    
۲. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۶، ص۲۹۸-۲۹۹.    
۳. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۱، ص۵۸.    
۴. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۴، ص۱۲۷.    
۵. بحرانی، یوسف، الحدائق الناضرة، ج۱۸، ص۲۲۱.    
۶. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴، ص۲۳۳.    
۷. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۶، ص۳۹۳.    
۸. طباطبایی یزدی، محمدکاظم، العروه الوثقی، ج۱، ص۱۴۲.    
۹. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۶، ص۴۱.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق با مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۱، ص۹۷.    


رده‌های این صفحه : آب | احکام روزه | احکام طهارت | مباحث فقهی




جعبه ابزار