آبیاری

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



آبیارى به آب دادن به زمینی که در آن چیزی می روید اطلاق می گردد که فقهاء از آبیاری، به مناسبت در باب‌هاى زکات، تجارت، مساقات، نکاح و احیاء موات سخن گفته‌اند.


وجوب آبیاری با مساقات

[ویرایش]

با عقد مساقات، آبیارى زمین و فراهم کردن مقدمات آن بر عامل واجب مى‌شود.
[۱] العروة الوثقى، ج۲، ص۷۳۹.


آبیاری و تجارت

[ویرایش]

هر یک از خریدار میوه درخت و مالک درخت در صورت مصلحت داشتن و زیان نداشتن آبیارى براى دیگرى، مى‌تواند درخت را آبیارى کند و هیچ یک نمى‌تواند دیگرى را از آبیارى منع نماید، مگر در صورتى که هر دو زیان ببینند.
اگر آبیارى به زیان یکى و مصلحت دیگرى باشد، مصلحت خریدار مقدم است.

آبیاری حرام

[ویرایش]

ترک آبیارى زراعت، درخت و مانند آن‌ها به گونه‌اى که نابخردى و اسراف شمرده شود،حرام است.

حق آبیاری از رود های بزرگ

[ویرایش]

حق آبیارى از رودخانه‌هاى بزرگ مانند دجله و فرات به طور یکسان براى همه ثابت است.

آبیاری بادلو

[ویرایش]

زکات غلات (گندم، جو، خرما و کشمش) آبیارى شده با دلو، ماشین آلات و مانند آن یک بیستم است.
[۵] العروة الوثقى، ج۲، ص۲۹۲.


اجرت برای آبیاری

[ویرایش]

در این که مالک زمین به خاطر آبیارى درخت شخص دیگرى که در زمین او است، سزاوار اجرت است یا نه، اختلاف است.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. العروة الوثقى، ج۲، ص۷۳۹.
۲. جواهر الکلام، ج۲۴، ص۸۱-۸۲.    
۳. جواهر الکلام، ج۳۱، ص۳۹۷-۳۹۸.    
۴. جامع المقاصد، ج۷، ص۵۹.    
۵. العروة الوثقى، ج۲، ص۲۹۲.
۶. الحدائق الناضرة، ج۱۹، ص۳۷۰-۳۷۱.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۱، ص۱۱۶.    


رده‌های این صفحه : فقه | معاملات




جعبه‌ابزار