آبادی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



به محلی که در اثر سکونت افرادی در آن، آباد شده باشد آبادی‌ گفته می‌شود و از آبادی در باب‌های طهارت، احیاء موات و لقطه سخن رفته است.


تعریف آبادی

[ویرایش]

آبادی به مکان آباد مانند روستا و شهر اطلاق می‌شود.

احکام آبادی

[ویرایش]

از احکام آبادی در باب‌های طهارت، احیاء موات و لقطه سخن رفته است.

← باب طهارت


اگر شخصی در آبادی برای وضو یا غسل آب نداشته باشد، باید برای یافتن آن جستجو کند تا ناامید شود. در این صورت، تیمّم صحیح است.

← احیاء اموات


حریم تنها مخصوص زمین موات است و زمین‌ها و خانه‌ها و دیگر املاک آبادی، حریم ندارند.

← باب لقطه


به قول مشهور، گرفتن حیوان گمشده دیگری که در آبادی یافت می‌شود،جایز نیست و ضمان‌آور است.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. طباطبائی یزدی، سیدمحمدکاظم، العروة الوثقی، ج۲، ص۱۶۲.    
۲. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۸، ص۴۹.    
۳. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۸، ص۲۴۶.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۱، ص۹۰-۹۱.    


رده‌های این صفحه : تقسیمات کشوری | روستاها | مباحث فقهی




جعبه ابزار